KÜBIST KALP

Seni aynı anda her açıdan görüyorum Picasso'nun portreleri gibi Yüzün birden fazla perspektif Hangisi gerçek, hangisi aldatmaca? Geometrik duygular, keskin hatlar Aşk üçgen, kare, yamuk bir şey Düz bir çizgide yürümez ki Kübist kalbim seni parçalara ayırıyor PRE-CHORUS: Her parçan farklı bir gerçek Hangisini sevsem, hangisine inanam? Bütün açılar aynı anda var Bu kaos mı, yoksa sanat mı? CHORUS Kübist kalbim seni çok boyutlu seviyor Düz bir çizgi olmaz bu hikaye Geometrik aşk, parçalı dünya Tüm açılardan aynı anda sarılıyorum sana Kübist kalbim— Seni aynı anda hem görür hem kaybeder Her parça başka bir gerçek Bu benim sevme biçimim Çok boyutlu, çok yönlü, çok gerçek VERSE 2: Braque'ın tablosu gibi iç içe Nerede biten sen, başlayan ben? Konturlar belirsiz, renkler karışık Ama bütün bu kaos bir uyum yaratıyor Seni profilden seviyorum Seni önden, arkadan, içerden Tüm yüzlerin benim Tüm perspektifler doğru BRIDGE: Analitik kübizm: Seni parçalara ayırdım Her detayı inceledim, anladım Sentetik kübizm: Seni yeniden birleştirdim Ama bu sefer benim kurallarımla Geometrik aşk= Hesaplanmaz ama çizilebilir Mantıksız ama mantıklı Parçalı ama bütün FINAL CHORUS: Kübist kalbim seni çok boyutlu seviyor (Her açıdan, her yönden, her zaman) Düz bir çizgi olmaz bu hikaye (Yamuk, çarpık, ama güzel) Geometrik aşk, parçalı dünya (Picasso anlar beni) Tüm açılardan aynı anda sarılıyorum sana Bu benim sevme biçimim Kübist, karmaşık, kusursuz...