Czterej Jeźdźcy Apokalipsy - The Four Horsemen of the Apocalypse

[Below is the text in English] [„Czterej Jeźdźcy Apokalipsy”] [Intro] Odwieczny znak… pieczęcie pękają… Nadciągają… Czterej Jeźdźcy… [Verse 1] Na białym koniu pierwszy z mgły się śni, W koronie kłamstw podbija ludzkie dni. Łuk napięty drży, zapowiada czas, Gdzie triumf rodzi pychę, a pycha gubi nas. [Verse 2] Drugi jedzie w ogniu, czerwienią płonie stal, Tam gdzie stąpa, wojna zbiera krwawy żal. Miecz unosi wysoko, rozdziera ziemi głos, A brat przeciw bratu niesie zagłady los. [Chorus] Czterej jeźdźcy jadą przez popiół i dym, Każdy niesie wyrok, każdy śpiewa hymn. Gdy pieczęcie pękają, drży niebo i mur, Czterej jeźdźcy wracają po swój dawny chór. [Verse 3] Trzeci na czarnym koniu niesie głodu znak, W dłoni zimna waga, a na polach brak. Chleb waży się złotem, człowiek waży dech, A bieda po cichutku zamienia modlitwę w grzech. [Verse 4] Czwarty blady jeździec, cisza jego twarz, Gdzie spojrzy — więdnie życie, gaśnie każdy żar. Za nim idzie Otchłań, bez imienia, bez dna, I zamyka wszystkie drogi, kiedy przyjdzie czas. [Chorus] Czterej jeźdźcy jadą przez popiół i dym, Każdy niesie wyrok, każdy śpiewa hymn. Gdy pieczęcie pękają, drży niebo i mur, Czterej jeźdźcy wracają po swój dawny chór. [Bridge] Czy to kara, czy ostrzeżenie sprzed lat? Czy w naszych dłoniach jeszcze tli się świat? Gdy cztery cienie staną u naszych drzwi, Odpowie cisza… albo ostatni krzyk. [Final Chorus] Czterej jeźdźcy jadą — słychać kopyt grzmot, Na ruinach świata wznosi się ich lot. Gdy ostatnia gwiazda spadnie w ciemną dal, Czterej jeźdźcy znikną… a po nich tylko żal. [Outro] Biały… Czerwony… Czarny… Blady… Cztery imiona kończą ludzki sen. Czterej Jeźdźcy… odchodzą w cień… ========================== [The Four Horsemen of the Apocalypse] [Intro] Ancient sign… the seals are breaking… They are coming… The Four Horsemen… [Verse 1] On a white horse, the first rides from the mist, In a crown of lies, he conquers human days. His drawn bow trembles, foretelling the hour, Where triumph breeds pride, and pride devours us. [Verse 2] The second rides in fire, red steel burning bright, Where he treads, war harvests bloody sorrow. His sword raised high tears the voice of earth apart, And brother against brother brings the fate of ruin. [Chorus] The Four Horsemen ride through ashes and smoke, Each bears a judgment, each sings a hymn. When the seals are broken, sky and walls will shake, The Four Horsemen return to claim their ancient choir. [Verse 3] The third on a black horse bears the mark of famine, Cold scales in his hand, and emptiness in the fields. Bread is weighed in gold, a man weighs every breath, And poverty softly turns prayer into sin. [Verse 4] The fourth pale rider, silence is his face, Where he gazes, life withers, every flame dies. Behind him walks the Abyss, nameless and without end, And closes every road when the hour arrives. [Chorus] The Four Horsemen ride through ashes and smoke, Each bears a judgment, each sings a hymn. When the seals are broken, sky and walls will shake, The Four Horsemen return to claim their ancient choir. [Bridge] Is it punishment, or warning from the past? Does a spark of the world still burn in our hands? When four shadows stand before our doors, Silence will answer… or one final scream. [Final Chorus] The Four Horsemen ride — hear the thunder of hooves, Above the ruins of the world their dark flight soars. When the final star falls into the distant void, The Four Horsemen vanish… leaving only sorrow. [Outro] White… Red… Black… Pale… Four names that end the dream of man. The Four Horsemen… fade into shadow…