Uciszył burzę skinieniem dłoni Dobili do brzegu i wysiadł z łodzi Wybiegł mu naprzeciw człowiek opętany Duchami złymi, co legion się zwały Człowiek bez imienia Człowiek szalony Miał w sobie demony Demonów legiony! Jak ci na imię? (Zapytał Jezus) „Legion!, bo jest nas wielu!” (Tysiące dusz w jednym ciele) W chorym człowieku wielkie cierpienie Krzyczały „Jest nas wielu!” Tysiące w jednym głosie Jezus rzekł wyjdźcie stąd! I uspokoiły się trochę Duchy błagały Jezusa prosiły W świnie wejść chciały Świńskich ciał pożądały Wielkiego stada świń Jezus pozwolił duchom wejść w to stado I stado radośnie na urwisko pognało (Czyż Ten, co uciszył burzę jedną dłonią nie mógł uchronić świń przed jeziora tonią) Może to znak? Wiary tajemnica? Mądrość w przypowieści głęboko ukryta Chodziło przecież o dusz wypędzenie A nie o świń wielu unicestwienie Mógł im powiedzieć Idźcie precz Wróćcie tam Skąd przybyłyś cie Mógł skończyć to piekło jednym słowem Bez świńskiej masakry nad jeziorem! Mimo że człowiek rozum odzyskał To dwa tysiące świń ... Runęło z urwiska Tak było ... Nie zmyślam To święta prawda Tak mówi Biblia
