อเจลกัสสปสูตรเหนือคำถามแห่งทุกข์ (Verse 1) เช้าวันหนึ่งกลางนครราชคฤห์ มีผู้หนึ่งยืนอยู่ด้วยความสงสัย มองชีวิตผ่านความทุกข์มากมาย และตั้งคำถามกับความจริง ทุกข์นี้หรือเราสร้างขึ้นเอง หรือมีใครเป็นผู้กำหนดทุกสิ่ง หรือเป็นเพียงโชคชะตาอ้างอิง ที่พัดพาชีวิตไปตามทาง (Pre-Chorus) คำตอบนั้นมิได้อยู่ ในความเห็นสุดขั้วสองด้าน แต่ซ่อนอยู่ในความสัมพันธ์ แห่งเหตุปัจจัยอันลึกซึ้ง (Chorus) เหนือคำถามแห่งทุกข์ มีความจริงที่รอให้เข้าถึง ทุกข์มิใช่ของใครผู้หนึ่ง แต่เกิดขึ้นจากเหตุและปัจจัย เมื่ออวิชชายังคงนำทาง วงจรแห่งความทุกข์จึงหมุนไป แต่เมื่อปัญญาส่องสว่างภายใน ความมืดร้ายย่อมเลือนหายไปเอง (Verse 2) จากอวิชชาสู่สังขาร จากสังขารสู่วิญญาณเรื่อยไป นามรูป ผัสสะ เวทนาในใจ ก่อเป็นสายใยแห่งตัณหา อุปาทานนำสู่ภพและชาติ แล้วความพลัดพรากก็ตามมา ชราและมรณะในกาลเวลา คือผลแห่งเหตุที่สืบเนื่องกัน (Pre-Chorus) ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นลอยๆ ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ชั่วนิรันดร์ ทุกอย่างเป็นกระแสสัมพันธ์ ตามเหตุปัจจัยแห่งธรรมดา (Chorus) เหนือคำถามแห่งทุกข์ มีความจริงที่รอให้เข้าถึง ทุกข์มิใช่ของใครผู้หนึ่ง แต่เกิดขึ้นจากเหตุและปัจจัย เมื่ออวิชชายังคงนำทาง วงจรแห่งความทุกข์จึงหมุนไป แต่เมื่อปัญญาส่องสว่างภายใน ความมืดร้ายย่อมเลือนหายไปเอง (Bridge) ดั่งคนหลงทางในราตรี เมื่อมีแสงประทีปส่องเห็น สิ่งที่เคยปิดบังและซ่อนเร้น กลับชัดเจนในพริบตา ศรัทธาเกิดจากความเข้าใจ มิใช่เพียงการเชื่อตามใครมา เมื่อได้เห็นธรรมด้วยปัญญา หัวใจย่อมกล้าเปลี่ยนแปลงตน (Final Chorus) เหนือคำถามแห่งทุกข์ คือหนทางแห่งการหลุดพ้น ดับอวิชชาที่เวียนวน ดับต้นเหตุแห่งความหม่นหมอง เมื่อเหตุแห่งทุกข์ค่อยดับไป ผลแห่งทุกข์ย่อมดับตามครรลอง จิตเป็นอิสระดั่งแสงทอง ส่องเรืองรองเหนือวัฏสงสาร (Outro) จากผู้ถามในวันนั้น สู่ผู้เห็นธรรมอันไพศาล กิจที่ควรทำได้เสร็จการ และก้าวผ่านสู่ฝั่งแห่งนิพพาน เหนือคำถามแห่งทุกข์ มิใช่คำตอบเพียงถ้อยคำขาน แต่คือการเห็นธรรมตามความเป็นจริง ด้วยหัวใจที่ตื่นรู้...และเป็นอิสระ
