[Intro] (piano + szum winylu) Nie wszystko wyszło tak, jak miało… Ale wiesz co? Jeszcze tu jesteśmy. [Zwrotka 1] Twoja bluza pachnie nocą sprzed lat, kiedy wszystko było proste jak śmiech co był w nas. Miasto mruga światłem — daje nam znak, że nie musimy wiedzieć, co dalej jest - tak. Znam Twoje myśli lepiej niż słowa i to, jak uciekasz, gdy robi się źle. A mimo to wracasz — bez wielkich obietnic, siadasz obok i mówisz: "damy wspólnie radę, no nie?”. [Pre-Chorus] Nie mamy planu na każdy dzień, ale mamy siebie — i to ma sens. [Refren / Hook] Daj mi jeszcze jeden raz — poukładajmy to na nowo, nie idealnie — tylko tak, żebyśmy jeszcze mieli siebie Jeśli mamy się zgubić — to razem, nie osobno, bo najgorsze jest „mogliśmy”… nie to, że się czegoś nie mogło. Daj mi jeszcze jeden raz — bez obietnic, bez presji, tylko bądź, kiedy świat nam się rozsypie na części. A jeśli jutro znów rozbije nas czas — to poskładamy wszystko… jeszcze jeden raz. [Zwrotka 2] Rachunki na stole i kawa za zimna, rozmowy urwane w połowie zdań. Nie jesteśmy filmem, co kończy się „zawsze”, ale mamy coś, czego nie miał nikt z nas. Twoje „przepraszam” brzmi trochę jak szept, moje „zostanę” brzmi w końcu jak fakt. Nie szukam już winnych, nie liczę już strat, bo więcej tracimy, gdy nie próbuje nikt z nas. [Pre-Chorus] Nie będzie łatwo — i dobrze to wiem, ale najgorsze to nie spróbować, wiem. [Refren / Hook] Daj mi jeszcze jeden raz — poukładajmy to na nowo, nie idealnie — tylko tak, żebyśmy jeszcze mieli siebie Jeśli mamy się zgubić — to razem, nie osobno, bo najgorsze jest „mogliśmy”… nie to, że się czegoś nie mogło. Daj mi jeszcze jeden raz — bez obietnic, bez presji, tylko bądź, kiedy świat nam się rozsypie na części. A jeśli jutro znów rozbije nas czas — to poskładamy wszystko… jeszcze jeden raz. [Bridge] (beat cut — piano + wokal) Nie chcę perfekcji — ona nie oddycha, wolę prawdę, nawet jeśli czasem znika. Bo miłość to nie bajka, nie „happy end” co trwa — to decyzja: zostaję… mimo wszystko, co mam. [Final Refren] Daj mi jeszcze jeden raz — już bez wielkich słów, tylko ciszę, w której nie musimy nic udowadniać znów. Jeśli mamy coś zbudować — to tylko od dziś, bo „kiedyś” nie wraca… a „teraz” to my. Daj mi jeszcze jeden raz — i jeśli to przetrwa, to znaczy, że było prawdziwe — nie chwilowe jak reszta. A jeśli nie — przynajmniej będę mógł powiedzieć: że kochałem naprawdę… i nie uciekłem gdy było źle. [Outro] (piano solo) Nie chcę „na zawsze”… Chcę „jeszcze raz”… i jeszcze raz… i jeszcze.
