Ora kudu menang... Ora kudu paling dhuwur... Sing penting ora kelangan awakmu... dhewe Aku pernah ingin jadi yang paling paling cepat, paling tinggi, paling dikenang Setiap langkah kuhitung seperti angka setiap malam kulihat siapa yang tertinggal Tapi makin aku menang makin sepi aku pulang Tepuk tangan ramai di luar tapi dalam dada kosong Menang kanggo sopo? Menang kanggo sopo? Aku lari sejauh ini tapi siapa yang kutuju? Ora kudu menang... Ora kudu paling dhuwur... Sing penting ora kelangan awakmu... Sing penting ora kelangan atimu... Ora kudu menang... Ora kudu ngalahke liyane... Sing penting kowe isih ngerti sopo kowe sing sejati... Aku mbiyen mikir urip iki balapan, kudu ndisiki, kudu menang, kudu dadi jaworo. Nanging menang tanpo makna kuwi malah dadi loro, koyo mlaku ing puncak, nanging ora ono sworo. Wong akeh keplok, nanging atiku sepi, aku goleki sopo sing nunggu aku neng ngarep. Ternyata ora ono, mung bayangan dhewe, menang nanging kelangan, iku kalah paling gedhe. Menang kanggo sopo? Menang kanggo sopo? Aku lari sejauh ini tapi siapa yang kutuju? Ora kudu menang... Ora kudu paling dhuwur... Sing penting ora kelangan awakmu... Sing penting ora kelangan atimu... Ora kudu menang... Ora kudu ngalahke liyane... Sing penting kowe isih ngerti sopo kowe sing sejati... Aku ora perlu bukti... Aku ora perlu piala... Cukup ngerti yen aku isih waras... Isih biso ngrasak-ke... Aku ingin menang dengan cara yang tidak membuatku kehilangan orang-orang yang membuat kemenangan berarti. Ora kudu menang... Ora kudu paling dhuwur... Sing penting ora kelangan awakmu... Sing penting ora kelangan atimu... Ora kudu menang... Ora kudu paling dhuwur... Sing penting ora kelangan awakmu... Sing penting ora kelangan atimu... Ora kudu menang... Ora kudu ngalahke liyane... Sing penting kowe isih ngerti sopo kowe sing sejati... Ora kudu menang... Cukup eling... Cukup eling...