[Verse 1] In die land van son en bloed, Waar drome sterf en chaos broei, Staan ons ouers, sterk en moeg, Teen die donker, hulle moet boei. Die strate is koud en gevul met vrees, Elke dag 'n stryd, elke nag 'n gees. Ons kinders se toekoms, 'n gebroke wens, Ons harte brand, in stilte kreun. [Chorus] Met staal en vuur, veg ons voort, Teen die wêreld, teen ons lot. Ons sal nie buig, ons sal nie breek, Ons kinders se hoop, wat ons smeek. [Verse 2] Onder die skaduwee van misdaad se klou, Leef ons in hoop, maar die drome vlam flou. Die skool se mure beskerm nie meer, Kennis en onskuld word weggeruk, keer op keer. Elke oggend se groet, vol vrees en trane, Elkeen se soektog, na 'n veiliger bane. Ons bou 'n muur met liefde en pyn, Om ons kinders te red van hierdie woedende trein. [Chorus] Met staal en vuur, veg ons voort, Teen die wêreld, teen ons lot. Ons sal nie buig, ons sal nie breek, Ons kinders se hoop, wat ons smeek. [Bridge] Onder die swaar van die wolk van geweld, Soek ons 'n ligstraal, iets wat ons vashou. Ons sal die nag deurstaan, ons sal oorwin, Vir ons kinders, sal ons veg, sal ons begin. [Chorus] Met staal en vuur, veg ons voort, Teen die wêreld, teen ons lot. Ons sal nie buig, ons sal nie breek, Ons kinders se hoop, wat ons smeek. [Outro] Die storm sal kom, die storm sal gaan, Ons sal bly staan, vir ons kinders, ons bestaan. In die land van son en bloed, Sal ons veg, sal ons oorwin, vir ons nageslag, ons moed.
