Song Cover Image

Adı Anabella

V6-MINI

[Intro] [Atmospheric cinematic piano melody] [Melancholic acoustic guitar arpeggio] [Sad, weeping and emotional violin enters] [Verse 1] Kendi üstüme düştüğümde mevsim nisandı, Sanki bin yüzyıllık bir uykudan uyanıyordum. Yazdığım ve yazamadığım tüm o şiirlerde, Hüzünle sevinç arası bir çelişki vardı. Artık dünyada sevebildiğim kadar vardım, Ve sevdiğim sürece yazılacaktı bu öykü. [Chorus] [Dramatic orchestration rises] Adı Anabella, dağlara çizilmiş bir resim, Noktasız, virgülsüz, faili meçhul nefesim. Biz mayınlı tarlaları el ele yürüdük güpegündüz, Şimdi sonu gelmeyen bir ayrılığın şiirindeyim. Yüzyıllar mı bir ana sığmıştı bilmem ki? Yoksa masalsı bir düştü de zaman, bitti mi? [Verse 2] Demirden bir oltaydı yüreğime taktığı, İnce bir çizgiydi aşkla sevginin arası. Bilmem hangi yanlışın izini sürerek yaşıyorum? Belli değil bu kentsiz, bu adressiz fırtınası. Toprak sadakatle büyütürken tohumunu, Biz su içinde suya hasret büyüdük. [Chorus] Adı Anabella, dağlara çizilmiş bir resim, Noktasız, virgülsüz, faili meçhul nefesim. Biz mayınlı tarlaları el ele yürüdük güpegündüz, Şimdi sonu gelmeyen bir ayrılığın şiirindeyim. [Bridge] [Music stops - Only dramatic piano and deep passionate vocal] Güneşe karşı durup ışık saçardı gözleri, Saçlarının her telinde yıldızlar uçuşurdu. "Ölürsem beni bir deniz kıyısına gömün" derdi, Söyle, ölüm baharlara yakışır mıydı hiç Anabella? Dudaklarında erimeyi beklerken, Kaç yüzyıl daha geçecek bu karanlıkta? [Instrumental Solo] [Long, cinematic and crying violin solo] [Deep emotional piano chords accompany] [Outro] [Music slows down - Gentle acoustic guitar and piano] Şimdi ıslatmayan gizli bir nisan yağmuru sokaklarda, Bulutu içimizde bir ömür sürüp gidiyor. Günah, yasak ve aşk üçgeninde göçebeleriz artık. Biz sustuk, ya da birileri susturdu bizi. İsmi kaldı yeraltı nehirlerinde, Anabella. [Fade out] [Piano chords fade into soft rain sounds] [End] [Intro] [Atmospheric cinematic piano melody] [Melancholic acoustic guitar arpeggio] [Sad, weeping and emotional violin enters] [Verse 1] Kendi üstüme düştüğümde mevsim nisandı, Sanki bin yüzyıllık bir uykudan uyanıyordum. Yazdığım ve yazamadığım tüm o şiirlerde, Hüzünle sevinç arası bir çelişki vardı. Artık dünyada sevebildiğim kadar vardım, Ve sevdiğim sürece yazılacaktı bu öykü. [Chorus] [Dramatic orchestration rises] Adı Anabella, dağlara çizilmiş bir resim, Noktasız, virgülsüz, faili meçhul nefesim. Biz mayınlı tarlaları el ele yürüdük güpegündüz, Şimdi sonu gelmeyen bir ayrılığın şiirindeyim. Yüzyıllar mı bir ana sığmıştı bilmem ki? Yoksa masalsı bir düştü de zaman, bitti mi? [Verse 2] Demirden bir oltaydı yüreğime taktığı, İnce bir çizgiydi aşkla sevginin arası. Bilmem hangi yanlışın izini sürerek yaşıyorum? Belli değil bu kentsiz, bu adressiz fırtınası. Toprak sadakatle büyütürken tohumunu, Biz su içinde suya hasret büyüdük. [Chorus] Adı Anabella, dağlara çizilmiş bir resim, Noktasız, virgülsüz, faili meçhul nefesim. Biz mayınlı tarlaları el ele yürüdük güpegündüz, Şimdi sonu gelmeyen bir ayrılığın şiirindeyim. [Bridge] [Music stops - Only dramatic piano and deep passionate vocal] Güneşe karşı durup ışık saçardı gözleri, Saçlarının her telinde yıldızlar uçuşurdu. "Ölürsem beni bir deniz kıyısına gömün" derdi, Söyle, ölüm baharlara yakışır mıydı hiç Anabella? Dudaklarında erimeyi beklerken, Kaç yüzyıl daha geçecek bu karanlıkta? [Instrumental Solo] [Long, cinematic and crying violin solo] [Deep emotional piano chords accompany] [Outro] [Music slows down - Gentle acoustic guitar and piano] Şimdi ıslatmayan gizli bir nisan yağmuru sokaklarda, Bulutu içimizde bir ömür sürüp gidiyor. Günah, yasak ve aşk üçgeninde göçebeleriz artık. Biz sustuk, ya da birileri susturdu bizi. İsmi kaldı yeraltı nehirlerinde, Anabella. [Fade out] [Piano chords fade into soft rain sounds] [End] [Piano chords fade into soft rain sounds] crying violin solo powerful electric guitar