[Verse 1] Ήρθαμε με όνειρα μικρά, σε γη ελληνική, μάθαμε από το χωριό, ψωμί, ιδρώτα, ψυχή. Πορτοκαλιές και ροδιές, σύκα κάτω απ’ το φως, κι ο κήπος μας μεγάλωνε, σαν παλιός χορός. ⸻ [Pre-Chorus] Κι η Πεντέλη μας κοιτούσε, με πέτρα και σιωπή, μακριά απ’ την αρχή μου, βρήκα σπίτι εκεί. ⸻ [Chorus – powerful] Κάτω απ’ το Πεντέλη βουνό, μάθαμε να ζούμε, με παιδιά από ήλιο, και καρδιές που δεν λυγούν. Κι αν η γη κάτω μας σπάσει, κι αν η φλόγα μας αγγίξει, η αγάπη κράτησε τους τοίχους, η ψυχή δεν θα σβήσει. ⸻ [Verse 2] Ήρθε σεισμός σαν τύμπανο, σπάσαν τζάμια στο πάτωμα, στράβωσαν οι γραμμές του κήπου, σαν να πόνεσε το χώμα. Κρατήσαμε τα παιδιά κοντά, μέσα σε φόβο βαθύ, μα ακόμα όρθιο στεκόταν το σπίτι κι η ζωή. ⸻ [Chorus – stronger] Κάτω απ’ το Πεντέλη βουνό, μάθαμε να ζούμε, με παιδιά από ήλιο, και καρδιές που δεν λυγούν. Κι αν η γη κάτω μας σπάσει, κι αν η φλόγα μας αγγίξει, η αγάπη κράτησε τους τοίχους, η ψυχή δεν θα σβήσει. ⸻ [Bridge – dramatic] Κάηκε το βουνό μια μέρα, ο ουρανός έγινε καπνός, τρέχαμε με φόβο πίσω, μα άλλαξε ο άνεμος. Το σπίτι έμεινε όρθιο, σαν θαύμα στη φωτιά, μα τίποτα δεν ήταν ίδιο μέσα στην καρδιά. Κι ύστερα ήρθε η βροχή, λάσπη κύλησε παντού, τρεις μέρες σκάβαμε σιωπηλά, να βγούμε απ’ το βουνό. ⸻ [Final Chorus – full emotion] Κάτω απ’ το Πεντέλη βουνό, μάθαμε να ζούμε, με παιδιά από ήλιο, και καρδιές που δεν λυγούν. Κι αν η γη κάτω μας σπάσει, κι αν η φλόγα μας αγγίξει, η αγάπη κράτησε τους τοίχους, η ψυχή δεν θα σβήσει. ⸻ [Outro – soft ending] Κάτω απ’ το Πεντέλη βουνό, ο κήπος μας μιλά. Μέσα σε φωτιά και βροχή, η αγάπη μας κρατά.
