[Verse 1] Ganz schtolz schteht se em Eehrefeld, is e Ssymbol onser Banater Heed. Net die schenschti Blum off dere Welt, awer for e jede Schwob e Frehd. [Verse 2] Sie is e Blum, wo offm Hottar plieht, for ons Schwowe e pissl Heimat oach. Sie tanzt em Wind, get niemols mied, on dess schon emmer, Johr on Toach. [Chorus] A herrliches Pild get se schon heer, met ehre scheene rode Pliee, em golde-gheele Eehremeer, wo tausend Puchebennre fliee. [Verse 3] Sie plieht on plieht seit Generatione, werds aa beschtimmt die negschdi Tseid. Weil meer schon lang dort nimmi wohne, so plieht se jetzt, for fremde Lait. [Chorus] A herrliches Pild get se schon heer, met ehre scheene rode Pliee, em golde-gheele Eehremeer, wo tausend Puchebennre fliee. [Bridge] On wenn em Wind die Pipatsch sich wiegt, dann klingt e Lied aus alter Tseid. Von onsrer Heed, wo em Herz noch plieht, von Heimat, die im Herze plaipt. [Chorus] A herrliches Pild get se schon heer, met ehre scheene rode Pliee, em golde-gheele Eehremeer, wo tausend Puchebennre fliee. [Outro] Weil meer schon lang dort nimmi wohne, so plieht se jetzt, for fremde Lait. Doch tief em Herz, seit Generatione, plieht onsre Pipatsch – for alle Tseid.


