Song Cover Image

Waar blijft die bui? (1)

[Verse 1] Het is weer voorbij, dat beetje regen, de wolken beloofden meer. De tuinslang ligt moedeloos te wachten, de zonnebrand doet zeer. Het gras verkleurt van groen naar geel, de sloot vergeet hoe stromen voelt. De boer staat zwijgend bij zijn akker, hij ziet dat niets meer groeit. [Refrein] Waar blijft die bui van vroeger tijd? Met dat grijze en dat natte? Nu tellen we de druppels water alsof ze goud bevatten. De regenton klinkt hol en leeg, de planten vragen om een slok. Een kauw hupt hijgend rond, de hond ligt languit in zijn hok. [Verse 2] Maar ooit komt er een ochtend waarop de hemel openbreekt. Dan drinkt de aarde gulzig regen, kleurt het land van geel naar groen. Dan kan Linie zonder pijn zitten, lezen, schrijven, zwemmen, pitten. Dan wordt alles weer als toen: Tegels in de stoep, stengels in de soep.