Title: Nung Nandito Pa Ako Verse 1 Nung nabubuhay pa ako, Hindi n’yo man lang ako nagawang kamustahin, Kung okay lang ba ako, kung kaya ko pa ba, Kung may bigat ba akong hindi masabi sa iba. Araw-araw akong nandito, Ngumingiti kahit minsan ay nasasaktan, Pero walang nagtatanong kung kumusta, Walang nakapansin sa aking mga luha. Pre-Chorus Minsan isang “Kumusta ka?” lang sana, Sapat na para gumaan ang nadarama, Pero lumipas ang mga araw at panahon, Hanggang sa tuluyan akong napagod. Chorus Nung nabubuhay pa ako, Hindi n’yo man lang ako nagawang kamustahin, Ngayon nandito na ako sa loob ng kahon, Ngayon pa kayo umiiyak at nangungulila sa akin. Kung noon lang sana ay niyakap n’yo ako, Kung noon lang sana ay tinanong n’yo ako, “Okay ka lang ba? Kumusta ang puso mo?” Baka hanggang ngayon kasama n’yo pa ako. Verse 2 Hindi ko naman hiniling ang mundo, Hindi ko kailangan ng maraming bagay, Isang taong makikinig sa akin, Isang taong magsasabing “Andito lang ako.” Pero pinili kong manahimik, Dahil ayokong maging pabigat sa inyo, Tinago ko ang sakit sa likod ng ngiti, Hanggang sa wala nang natira sa akin. Bridge Ngayon bulaklak na lang ang hawak n’yo, At mga alaala ang kasama n’yo, Sinasabi n’yong mahal n’yo ako, Pero bakit ngayon lang ninyo nasabi? Kung naririnig n’yo man ang boses ko, Sana maalala n’yo ang isang bagay— Habang buhay pa ang taong mahalaga sa inyo, Huwag n’yong hintaying mawala bago kamustahin. Final Chorus Nung nabubuhay pa ako, Sana kahit minsan ay tinanong n’yo ako, Kung masaya ba ako, kung nasasaktan ba ako, Kung kailangan ko ba ng yakap n’yo. Ngayon nandito na ako sa loob ng kahon, Wala nang pagkakataong bumalik sa kahapon, Kaya habang may oras pa at buhay pa ang mahal n’yo, Sabihin n’yo na… “Mahal kita, kumusta ka?” Outro Dahil minsan, Hindi natin alam kung kailan ang huling pagkakataon… Kaya habang nandito pa sila, Kamustahin mo na.
