Zwrotka 1 Śpij, ulico, cicho śnij, Bruk się tuli pod stopami. W bramie cień zasłania drzwi, a księżyc tańczy z tramwajami. Fortepian w oddali gra, ktoś go słucha przez sen tylko. Nad Warszawą cisza trwa, jak jazz, co zgasł pod latarką. Refren Śpij, Prago, miasto snów, niech cię ukołysze dźwięk. Z kamienic, dachów, nut i słów spływa cicho nocny lęk. Niech cię jazz otuli mgłą, niech saksofon szeptem gra. Jutro znów cię życie wciągnie – dziś śpij, dziś jesteś jazzem sam. 🎶 [instrumentalne solo: saksofon + fortepian, 30–40 sek.] Zwrotka 2 Śpij, dziewczyno z szóstej klatki, śpij, chłopaku spod trzepaka. Nad podwórkiem krąży dźwięk – to kołysanka, nie przystanka. Echo z klatki mówi szeptem: „Nie bój się, noc zna cię dobrze.” I choć serce bije krzywo, to jazz prostuje sny na drodze. Refren (wariacja) Śpij, Prago, nie mów nic, saksofon już śpi z tobą. Miasto – stare, pełne blizn – nuci cicho własną mowę. Tylko księżyc gra w tle jazz, rytmem dachu, dzwonem szkła. Zasyp, Prago – wszystko gra. Dobranoc. Do jutra. La-la… 🎶 [Coda: powolne wygaszanie – fortepian + ambient podwórka]
