Լուսի՛ն, ինձ կասե՞ս, ու՞ր է արևս, Իմ հոգու լույսն ու իմ ջերմ բարևս։ Լուսի՛ն, ինձ ասա՛, որ նա դեռ կգա, Նրա համբույրին կարոտ չեմ մնա։ Լուսի՛ն, ինձ ների՛ր, քեզ շա՜տ եմ սիրում, Բայց երբ արևն է ինձ վերից ժպտում, Հոգումս մի նոր գարուն է ծաղկում, Ա՜խ, արևն է լոկ իմ հոգին գերում։ Սիլվա Գուլանյան
