[Verso 1] Creación fermosa da primeira luz, un canto de paz que a noite traduz. A súa pel de nácar, un destello suave, como un soño puro que atopa a súa clave. As súas pezuñas de prata non tocan o chan, voa sen presa cara á mañán. [Refrán] Voo de nácar polas sombras da noite, brillas no ceo como luz de luar. As túas ás brancas acenden o vento, libre no ceo para sempre volar. Oh, pegaso puro, reflectindo a luz, que a túa beleza á esperanza nos guz. [Verso 2] A crina de perlas ondula no ar, un río de graza difícil de amansar. Sen marcas do tempo, sen ningunha dor, vestido de calma, de paz e puror. Nas nubes de neve el deixa un camiño, silencioso e forte, un voo divino. [Refrán] Voo de nácar polas sombras da noite, brillas no ceo como luz de luar. As túas ás brancas acenden o vento, libre no ceo para sempre volar. Oh, pegaso puro, reflectindo a luz, que a túa beleza á esperanza nos guz. [Ponte] E cando a bruma quere ocultar a luz e o gozo no noso corazón, abren as súas ás para nos lembrar a marabilla viva da Creación. [Verso 3] Sobe máis alto cara ás alturas, máis alá das lagoas e as terras escuras. Cando a treboada parece chegar, a túa luz de paz comeza a brillar. Leva nos ceos a graza divina, unha promesa pura que o mundo ilumina. Refrán Final Voo de nácar polas sombras da noite, brillas no ceo como luz de luar. As túas ás brancas acenden o vento, libre no ceo para sempre volar. Oh, pegaso puro, reflectindo a luz, que a túa beleza á esperanza nos guz! En paz e graza sen fin... [Outro] Brilla no vento... Luz de nácar, luz de luar... Voa libre... En paz e graza sen fin.
