[intro] [Verse 1] Ze is te oud om het te leren Neemt het mee tot aan haar dood Ook al doet het ons frustreren Voor haar is er geen nood Problemen horen bij het leven Het blijft er ook, als niet gezien Ze wil het gewoon, geen plekje geven Ze wil dat we haar ontzien [instrumental, Mondharmonica solo] [chorus] Ooh ze kan het niet dragen Ze weet het, houdt zichzelf voor de gek We mogen dit niet vragen Wil deze last niet om haar nek Sluit haar ogen, wil het niet geloven Wil het niet weten, kop in het zand Niets zeggen, moeten wij beloven Ze is aan een struisvogel..... verwant [verse 2] Als er een probleem verscheen Wilde ze van prins geen kwaad weten De mantel der liefde er overheen En snel maar weer vergeten Doen alsof haar neus bloed Een beproefde strategie Voor haar voelt dit goed Maar voor mij is het struisvogelpolitiek [chorus] Ooh ze kan het niet dragen Ze weet het, houdt zichzelf voor de gek We mogen dit niet vragen Wil deze last niet om haar nek Sluit haar ogen, wil het niet geloven Wil het niet weten, kop in het zand Niets zeggen, moeten wij beloven Ze is aan een struisvogel..... verwant [bridge] En nu ze oud is en bejaard Wil zij wel, maar haar ogen niet meer Al die jaren is het haar bespaard Machteloos, voelt ze zich teneer [outro] Na al die jaren, haar ogen gesloten Voor de feiten en gevaren Willen ze nu echt niet meer open En dat is dan wel weer te verklaren....
