
(Verse 1) โลกที่วุ่นวายใจคนลับลวง ความทุกข์ความโกรธเบ่งบานทั่วไป แต่ในใจเรามีแสงสว่างอยู่ สัทธรรมนำทางให้ใจเป็นสุข ศัตรูที่เราต้องเผชิญในใจ ไม่ใช่คนอื่น ไม่ใช่ใคร ความยากจน ความเกลียดชังพาไกล ทนงตน จนสูญเสียความเป็นมนุษย์ไป (Pre-Chorus) ความทนงตนเป็นดังเงา ความเกลียดชังคือไฟที่แผดเผา แต่ความเมตตานั้นดับทุกสิ่ง นำพาใจให้พบทางสว่าง (Verse 2) ขอให้ใจเป็นดังดอกบัวผุดผาย กลางโคลนตมยังคงงามสดใส แผ่เมตตาให้ทั่วทุกหัวใจ สร้างสันติสุขให้โลกใบนี้ (Pre-Chorus) ดอกบัวเบ่งบานในความสงบ ศรัทธาในชีวิตลบความทุกข์โศก เคารพกัน ก้าวข้ามทุกศาสนา เราจะฟื้นคืนความเป็นมนุษย์กลับมา (Bridge) เรามาร่วมกันสร้างโลกใหม่ โลกที่เปี่ยมด้วยความรักและไมตรี ด้วยหลักธรรมในสัทธรรมนำทาง ใจเราจะสงบและเป็นสุข (Chorus) ชีวิตทุกชนิดต่างมีสิทธิ์อยู่ ไม่ว่าจะเล็กใหญ่หรือจะดูหรู สันติสุขแท้จริง ต้องสู้ ด้วยความเคารพซึ่งกันเสมอ (Outro) ฟื้นฟูความเป็นมนุษย์ให้มั่น สร้างความเข้าใจด้วยใจประสาน สันติจะยั่งยืนไปนาน ดอกบัวนำทางให้สว่างในวันใหม่

