Beşeriyet Marşı

[Instrumental Intro] Ne çok tuhaf varlık var dünyada, Ama insandan garibi yok doğrusu. O ki fırtınalı bir güney rüzgarıyla, Köpük köpük dalgalı denizleri aşar, Ve gri suların ötesine yol alır. Tanrılara denk toprağa hükmeder, Hiç eskimeyen, yorgunluk bilmeyen, Her yıl döner o pulluklarla, Atlar koşulur, çark döner. [Chorus] Ah, bu insanlık, ne garip bir yaratık, Antigone’nin ruhu gibi asil mi, yoksa Kör gururla yıkılan Oidipus’un mu? Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan. [Instrumental Break] Kanatlı kuşları kafeslere tıkar, Vahşi hayvanları boyunduruk altına alır, Ve denizlerin derinliklerinden çıkarır, Ağlarla çevirdiği, zekice düşündüğü ganimetleri. Dağların zirvesinde gezinir, Yabanı ehlileştirir, koca boğayı eyerler, Ve yeleleri dalgalanan atı boyundurur, Güçle ezer doğanın baş eğmez kuvvetini. [Chorus] Ah, bu insanlık, ne garip bir yaratık, Antigone’nin ruhu gibi asil mi, yoksa Kör gururla yıkılan Oidipus’un mu? Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan. [Instrumental Break] Diller öğrenir, şehirler kurar, Yasalara boyun eğer, fırtınaları savuşturur, Ve kışın donduran ayazından, Şimşeklerin ölümcül oklarından kaçar. Ama geleceğe kapalıdır, bilinmezi bilemez, Bir tek Hades’in yolundan dönemez. Hastalıkların acımasız pençesinden de, Kurtuluş çarelerini arar durur. [Chorus] Ah, bu insanlık, ne garip bir yaratık, Antigone’nin ruhu gibi asil mi, yoksa Kör gururla yıkılan Oidipus’un mu? Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan. [Instrumental Break] Zekası ile her şeyi baştan yaratır, Bir an kötülüğe sürükler onu aklı, Bir başka zaman yüceliğe taşır. Adaleti korursa, tanrıların kanunlarına bağlı kalırsa, O vakit yüksek bir yurttaş olur. Ama kötülüğü hoş görürse, kanunları çiğnerse, Ne benimle bir sofrada otursun, Ne de benimle aynı fikirde olsun. Bu toprakta hain bir cesaretle yürüyene, Birlikte yol olmasın, dostluk doğmasın. [Chorus] Ah, bu insanlık, ne garip bir yaratık, Antigone’nin ruhu gibi asil mi, yoksa Kör gururla yıkılan Oidipus’un mu? Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan. [Instrumental Outro] Bu toprakta hain bir cesaretle yürüyene, Birlikte yol olmasın, dostluk doğmasın. [Chorus] Ah, bu insanlık, ne garip bir yaratık, Antigone’nin ruhu gibi asil mi, yoksa Kör gururla yıkılan Oidipus’un mu? Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan. Kim bilir, belki de akılsızlığın kollarında Tanrılar bile başını çevirmiştir ondan. Kim bilir, belki de [Instrumental Outro]