อุปติสสสูตร ปล่อยวาง...เพื่อสันติภาพโลก [Verse 1] ณ เชตวันอันร่มเย็น เสียงแห่งธรรมยังบรรเลงไม่จางหาย พระสารีบุตรตรึกตรองภายใน ชีวิตทั้งหลาย...ล้วนแปรเปลี่ยนไป ทุกสิ่งเกิดขึ้นแล้วดับลง ไม่มีผู้ใดอยู่ยั่งยืน สุขและทุกข์หมุนเวียนคืน เป็นกฎแห่งธรรม...ไม่เลือกผู้ใด [Pre-Chorus] เมื่อเข้าใจความไม่เที่ยงแท้ ใจก็ไม่หวั่นไหวต่อการจากลา ปล่อยอัตตา...วางความยึดมั่น ปัญญาจะนำทางชีวิต [Chorus] ปล่อยวาง...เพื่อสันติภาพโลก หยุดความโศกที่เกิดจากการยึดถือ เมื่อหัวใจเรียนรู้ที่จะให้อภัยคือ โลกก็เหลือแต่ความเมตตา ปล่อยวาง...ด้วยปัญญาแห่งธรรม ไม่ยึดติดคำว่า "ฉัน" และ "ของฉัน" เมื่อทุกหัวใจเป็นหนึ่งเดียวกัน โลกจะมีแต่สันติภาพนิรันดร์ [Verse 2] แม้พระศาสดาจะเสด็จลับ ธรรมยังส่องทางไม่เสื่อมคลาย ผู้เดินตามรอยแห่งปัญญา ย่อมไม่หวั่นไหวต่อความเปลี่ยนแปลง เมื่ออหังการเลือนหายไป มมังการก็สิ้นอำนาจ มานะที่แบ่งเขาแบ่งเรา กลับกลายเป็นความเข้าใจ [Bridge] สงครามเริ่มจากความยึดติด สันติเริ่มจากการปล่อยวาง เมื่อมนุษย์เห็นคุณค่าซึ่งกัน โลกจะก้าวข้ามทุกกำแพง ต่างศาสนา...ต่างภาษา ต่างเชื้อชาติ...ต่างวัฒนธรรม ล้วนเกิดแก่เจ็บตายเหมือนกัน จึงควรร่วมสร้างโลกแห่งเมตตา [Chorus (ซ้ำ)] ปล่อยวาง...เพื่อสันติภาพโลก หยุดความโศกที่เกิดจากการยึดถือ เมื่อหัวใจเรียนรู้ที่จะให้อภัยคือ โลกก็เหลือแต่ความเมตตา ปล่อยวาง...ด้วยปัญญาแห่งธรรม ไม่ยึดติดคำว่า "ฉัน" และ "ของฉัน" เมื่อทุกหัวใจเป็นหนึ่งเดียวกัน โลกจะมีแต่สันติภาพนิรันดร์ [Outro] ไม่มีสิ่งใดอยู่คงเดิม แต่ความดีจะคงอยู่เสมอ ปล่อยวางความหลง...เติมเต็มความรัก ให้โลกได้พัก...จากความขัดแย้ง สันติภาพ...เริ่มต้นที่ใจ ปัญญา...นำไปสู่ความเข้าใจ เมื่อมนุษย์ปล่อยวางอัตตาภายใน โลกทั้งใบ...จะกลายเป็นบ้านแห่งสันติ
