साञ्चीपत्रेषु जागर्ति

[साञ्चीपत्रस्य पावनगीतम्] [कालिदासीयकाव्यशैल्या संस्कृतगीतम् रागः — भूपाली] [आलापः — मन्दं गम्भीरं च] सा... रे... ग... प... ध... सा... सा... ध... प... ग... रे... सा... [स्थायी] साञ्चीपत्रेषु जागर्ति, पुरातनस्मृतेः सुगन्धः। युगे युगे पत्रेषु लिखितः, शाश्वतो ज्ञानसुधानन्दः॥ हे साञ्चीपत्र! पुण्यधाम, संस्कृतेरमृताभिराम॥ [अन्तरा १] शिलिखारससंलिप्तेषु, आहिकाल्या लिखिताक्षरेषु। भागवतमधुरवाणी, भक्तिसुधां व्यतनोत् पुरा॥ साञ्चीपत्रेषु जागर्ति, पुरातनस्मृतेः सुगन्धः॥ [वाद्यविरामः — वंशी सितारश्च] [अन्तरा २] लतापुष्पविचित्राङ्कैः, चित्रितेषु मनोहरम्। अक्षरेषु निबद्धोऽस्ति, अतीतानां इतिहासः॥ शङ्कर-माधवयोर्वाणी, अद्यापि नभसि निनदति। कालप्रवाहमतिक्रम्य, हृदयेषु सदा विराजते॥ [वाद्यविरामः — वंशी सारङ्गी च] [अन्तरा ३ — भावपूर्णम्] असमस्यात्मनो हारः, पूर्वजानां निधिः शुभः। पीढीतः पीढिमायातु, ज्ञानधारा निरन्तरम्॥ [समापनम् — पुनः स्थायी] साञ्चीपत्रेषु जागर्ति, पुरातनस्मृतेः सुगन्धः। युगयुगानि विराजन्तु, अस्मदीयाः शुभसंस्कृतयः॥ [उपसंहारः — मन्दालापः] सा... ध... प... ग... रे... सा... [समाप्तिः]