die taal sterf reeds sy gaan net van mond na mond soos 'n siekte soos 'n seën my ouma het haar gebruik soos 'n kombuis-mes elke dag sonder om te reflekteer sonder om dankie te sê ek gebruik haar soos iets wat ek gevind het in 'n kamer wat niemand meer betree nie maar sy ken my naam nog voor ek gebore was sy sal my ná my dood hê ek is net 'n tussen-stop op haar lang pad na iewers ek skryf haar neer en sy verander in my hande word iets wat my ouma nie sou herken nie nie heeltemal nie en tog en tog maar sy ken my naam nog voor ek gebore was sy sal my ná my dood hê ek is net 'n tussen-stop op haar lang pad na iewers onder elke nuwe woord die ou woord onder elke nuwe stem die ou stem onder elke nuwe pyn die ou pyn wat eers taal geword het sodat ons dit kon dra dit dra ons nog al glo ons ons dra dit
