Sevda efsanelerinin üstünde bir aşk, öyle ki emsalsiz; Asla sana ulaşamayacağım için bu gönül çaresiz! Dillere gelmemiş sevgisi; Çağlasa o kalbimin sesi! Issızca ne vakit haykırsam, Kaplar her zaman içimi bir keder… Ah! Bilmedin nabzımın her atışında adın nasıl hep aklımda; Resminin çerçevesini okşarım, tutkun, ben sana baktıkça! Benliğim sessiz sonsuzluğun Yalnızlık acı ikliminde Kıvranır, ey haşmetli yarim; Allah’ım neden onu aldın benden?! Ah!
