[Verse 1] แม่จากไปตั้งแต่ฉันยังจำไม่ได้ เหลือแต่พ่อที่ควรปกป้อง แต่กลับฉุดฉันลงนรก คืนนั้นห้องเล็กๆ แคบจนหายใจไม่ออก เลือดเนื้อเดียวกัน กลับมาแทรกซึมทำลายทุกอย่าง กำแพงสี่ด้านคือโลกทั้งใบของฉัน เสียงกุญแจคลิกคือคำว่า “พ่อรัก” ที่โกหก ฉันนับรอยฟกช้ำแทนที่จะนับดาว ฝันถึงวันหนึ่งที่ประตูจะเปิด... แต่กลัวมันจะเปิด [Chorus] Oh....ไร้ทางออก... ไร้แสงสว่าง ฆ่าพ่อแล้วหนี จากห้องเล็กสู่โลกกว้าง แต่โลกนี้กว้างใหญ่... กลับแคบยิ่งกว่าเดิม ทุกคนคือพ่ออีกคน ฉีกฉันเป็นชิ้นๆ เหมือนกัน (ผู้คน) โกงฉัน เอาเปรียบฉัน ข่มขืนฉันด้วยรอยยิ้ม บอกว่า “สู้สิ” แล้วหัวเราะเมื่อฉันล้ม ห้องเล็กกับโลกกว้าง... ไม่ต่างอะไรเลย ทุกที่คือกรงขัง ทุกคนคือโจร [Verse 2] มือยังติดเลือดพ่อ วิ่งเท้าเปล่าออกไป คิดว่าฟ้าเปิดกว้าง จะมีที่ให้ฉันหายใจ แต่เมืองนี้สวยงามแค่ภายนอก ข้างในเต็มไปด้วยมือที่ยื่นมาแต่ละข้าง ขายตัวเพื่อกินข้าว ถูกทิ้งไว้กลางถนน เชื่อใจใครอีกครั้ง กลับถูกขายถูกหลอกซ้ำ ฉันเรียนรู้เร็วว่า ความหวังคือพิษร้าย ยิ่งฝันยิ่งเจ็บ ยิ่งสู้ยิ่งพัง [Bridge] ฉันมองกระจกแล้วไม่เห็นตัวเอง มีแต่เศษเสี้ยวของเด็กที่ถูกฆ่าตั้งแต่ในห้อง โลกนี้ไม่ได้สร้างมาเพื่อคนอย่างฉัน มันสร้างมาเพื่อกินคนอ่อนแอซ้ำแล้วซ้ำเล่า [Chorus - ปิดท้าย หนักขึ้น] [Chorus] Oh....ไร้ทางออก... ไร้จุดหมาย ฆ่าพ่อแล้วหนี แต่ยังคงวิ่งอยู่ในกรงใหญ่ ห้องเล็กกับโลกกว้าง... คือนรกเดียวกัน ฉันตายไปนานแล้ว แค่ร่างเดินหายใจฝืน (วันนี้) ไม่มีพระเจ้า ไม่มีพรุ่งนี้ มีแต่ความเจ็บที่ไม่มีวันจบสิ้น ถ้าจะร้องไห้... ก็ร้องในใจ เพราะโลกนี้ไม่เคยฟังคนอย่างฉันอยู่แล้ว


