(Verse 1) In umbris aularum Constantinopolitanarum, Ubi marmora ventis arcana susurrant, Graditur vir ferreus et igneus, Belisarius, imperii firmus consanguineus. (Chorus) O Belisari, lorica fulgida indutus, Gladius tuus caudam cometae per noctem trahit, E Persidis arenis ad Italiam colles virides, Tua virtus per Byzantii rivulos resonat. (Verse 2) Sub purpura et auro vexilla portavit, Oculi eius flagrantes officio et fato, Terras amissas revocare et imperium sanare, Cor eius castrum contra tempestatis pondus. (Chorus) O Belisari, stratēgus summus, Astutia tua telam belli texens, Legiones ad sortem suam iter faciunt, Nomen tuum longe resonat. (Bridge) In ruinis Ravennae, ubi reges Gothorum flebant, Belisarius stetit, non curvatus nec lenis, Oculos fixos in muris labentibus, Pro Byzantio, libenter flammaret. (Chorus) O Belisari, defensor fidei, Cicatricibus tua fidelitas inscripta, Quamvis imperia surgant et cadant ut fluctus, Tua legenda vivit, tam prope quam longe. (Outro) Et ita, sol occidit super Belisarii fabulam, Vestigia eius in annalibus temporis attenuantur, Sed in ecos proeliorum oblitorum, Spiritus eius saltat, immortalis et sublimis
