Έβαλα άνω τελεία να πάρω ανάσα Μα η ψυχή μου φώναζε: «Φτάνει πια η φθορά» Ό,τι χτίσαμε έγινε στάχτη και γκρέμισμα Κι εγώ ζητούσα αγάπη, όχι πόνο ξανά Τελεία και παύλα, τέλος η πληγή Διαλέγω εμένα, σώζω την ψυχή Ό,τι με πόνεσε, το καίω στη φωτιά Ξεκινώ απ’ το μηδέν, πιο δυνατός ξανά Δεν θα γυρίσω πίσω, δεν έχει δρόμο Μαθαίνω να αγαπώ τον εαυτό μου πρώτο Κι ό,τι με πλήγωσε, το σβήνω απ’ τη γη Ανοίγω φτερά και πετάω ψηλά Κι αν με ψάξεις, θα βρεις μόνο φως Όχι σκιά, ούτε δάκρυ κρυφό Η ζωή μου ανήκει, δεν τη χαρίζω ξανά Είμαι εγώ, κι αυτό μου φτάνει πια Τελεία και παύλα, τέλος η πληγή Διαλέγω εμένα, σώζω την ψυχή Ξεκινώ απ’ το μηδέν, πιο δυνατός ξανά
