Nie chcę słuchać, że tak już jest, że trzeba brać, co daje los. Nie chcę pokornie spuszczać głowy, gdy życie znów uderza wprost. Nie chcę być bierny, cichy, mdły, chcę iść pod prąd, szukać dróg mych. I (uuuuuuuwaaaa) nie kochaj życia, jakim jest, lecz zmieniaj je, nim zniknie sens. Bo życie płynie jak rwąca rzeka, więc jeśli nie płyniesz, to toniesz w niej. Więc wstań i walcz, bo świat nie czeka – swój los w rękach trzymasz, nie lękaj się.
