VIATRIX

[Intro - sparse and intimate; fingerpicked acoustic guitar, soft cello and faint piano; slow walking pulse, generous silence] [Verse 1 - mature female alto/mezzo, close and restrained; weary but warm] Homines praeteribant, tu diu manebas. Nomen parvum, iam pallidum, numquam neglegebas. Cuius essent vestigia, qua aetate ille vixerit, fabulam quam nemo quaesivit tacita persequebaris. [Pre-Chorus - add viola and low strings gradually; gentle forward motion, no dramatic lift] Nullus plausus erat, nemo te exspectabat. Sed vestigia in illa via numquam vana fuerunt. [Chorus - quietly consoling; widen the strings slightly, keep the vocal calm and personal] Non frustra ambulasti. Non frustra vidisti. Quae homines obliti sunt, tu diu memoria tenebas. Non frustra amavisti. Non frustra amavisti. [Verse 2 - continue the walking pulse; add double bass and subtle percussion, still intimate] Verba parva in libro vetusto, imago rimis fissa; ubi alii paulisper viderunt, tu diu consistebas. Scire volens quaerebas, intellecta rursus narrabas; fabulam paene perditam alteri tradebas. [Pre-Chorus - slightly broader chamber texture; gentle emotional rise without grandeur] Etiamsi nemo id magnum vocabat, sola causa quia amabas, longam viam ambulasti. [Chorus - richer strings and harmony; reassurance grows, never triumphant] Non frustra ambulasti. Non frustra vidisti. Quae mundus non aspexit, tu diu contemplata es. Non frustra amavisti. Non frustra amavisti. [Bridge - strip back almost completely; voice very close, only faint piano or cello; long pauses around “Ego te vidi”] Num interdum cogitavisti: Quid in fine viae remanebit? Si nemo agnoverit, quid significabit? Tunc unum tantum tibi dicam. Ego te vidi. Ego te vidi. [Final Chorus - slow post-rock bloom; rich strings, piano, deep drums and sustained guitar gradually fill the space; instrumentation becomes vast while the voice remains restrained and dignified] Non frustra ambulasti. Non frustra vidisti. Ubicumque consistebas, aetas iterum loquebatur. Non frustra amavisti. Non frustra amavisti. Etiamsi mundus nomen non dedit, tempus illud parvum non fuit. Ego te vidi. Ego te vidi. Magnum fuit. Magnum fuit.