
I bleib im Tål (Remaining in the Valley)
I bleib im Tål, es will so sein, das Leben will‘s hålt, drum find i mi drein. Lei wånn i die Bilda seh, tuat‘s a bissale weh. Sie schickn Fotos von de Gipfln, von de Hüttn und de Wegalan uma dum. I mechat a aufe, mei Herz tuat fåst zerspringen - oba wieda und wieda will’s nit gelingan! Für uns Kärntna is es eh lei a Hupfa zum Mea im Wallischn åbe. A Tåg an da Adria, und i warat g’sund, oba a des is ma anfåch nit vagunnt. I bleib im Tål, es will so sein, das Leben will‘s hålt, drum find i mi drein. Lei wånn i die Bilda seh, tuat‘s a bissale weh. Håb so vü g’lernt und mechat’s nutzn, oba d’Tåg vagengan mit Kochn und Putzn. Und so vü mehr is z’tuan, håb fåst schå ålle Freid valuan… Håb’ g’want und in Herrgott ångepetn: „Geh, låss mi nimma so umafretn.“ Jetzt muaß i hålt a bissale geduadig sein, bis i endlich wieda frei kånn sein.” I bleib im Tål, es will so sein, das Leben will‘s hålt, drum find i mi drein. Lei wånn i die Bilda seh, tuat‘s a bissale weh.

