[Intro] [Interlude] [Solo] [Verse] Тваё аблі́чча ба́чыць во́ка свету. Яно не вы́правіць, або дада́сць Нічо́га до́брага, але дагэ́туль І во́раг му́сіць пра́ўду расказа́ць. [Verse] Твой мі́лы вы́гляд ва́біць зне́шняй сла́вай, Але тады́, калі́ ўсё ты́я ж языкі́ Акцэнты і́ншыя твае́ хава́юць, Далей і во́дгук бу́дзе не такі́. [instrumental interlude] [Chorus] Яны́ ацэ́няць прыгажо́сць і ро́зум Учы́нкамі, які́я ро́біш ты, Заты́м да во́дару твайму́ ў наго́ду Пах пустазе́лля дададу́ць яны́. [Post-chorus] Але́ чаму́ твой пах не твой цяпер, Прычы́на ў тым, што ты не там расце́ш. Але́ чаму́ твой пах не твой цяпер, Прычы́на ў тым, што ты не там расце́ш. [Bridge] [Interlude] [Solo] [Verse] Хула́ тваі́м не бу́дзе недахо́пам. Паклёпу справядлі́вае таўро́ Заўсёды пазіра́е з асцяро́гай, Нябёсы так прыва́бны для варо́н. [Chorus] Наве́т тваю прыва́бнасць ухваля́е І з ча́сам узрасце́ яго цана́. Зага́н як я́зва, што буто́н з’яда́е, А ты сама́, як ю́ная вясна́ Прайшла́ юна́цтва зма́ны і заса́ды, Перамагла́ і кры́тыкаў сваі́х, Але́ не бу́дуць ве́чнымі ўхва́лы, Бо за́йздрасць узмацня́ецца ад іх. [Post-chorus] Як западо́зрыць хто́сьці, што адно́й Табе́ нале́жаць сэ́рцы і спако́й. Як западо́зрыць хто́сьці, што адно́й Табе́ нале́жаць сэ́рцы, іх спако́й. [instrumental interlude] [Solo] [End]
