Text Wilma Schlüter de Nevel, dick as Arfensupp hangt ob de Wieschen, op de Stroht du büst allehn op düsse Welt dat witte Dohk is allns, watt tellt Un in de Supp, dor schwimmt een Lich deh Strohtenlamp de schafft dat nich dör düssen Nevel dörchtokomen nur sün Klacks Gehlet schwimmt dorbohben [chorus] du büst allehn op düsse Welt dat witte Dohk is allns, watt tellt [vers] ganz boben treckt de Wulken gau de Westwind klaiht dört witte grau he schmitt den Mohnd ut siene Plünn ut graue Sehd un schwatte sünn [chorus] du büst allehn op düsse Welt dat witte Dohk is allns, watt tellt [vers] De Nevel, dick as Arvensupp reckt nie bit an den Heven ropp He lullt die in blots op de Ehr un natt un ehnsohm is de lehr [chorus] du büst allehn op düsse Welt dat witte Dohk is allns, watt tellt [vers] denn kreupt dor Lichter dör dat witt een Auto hölt un nimmt die mit du hest dat warm, büst nie allehn un diene Welt is weller schöön Un langssohm kröpht jüm sick nohuhs de Nevel licht sick, treckt sick trüch un boben geiht de stille Mohn as har he nie watt anners dohn [chorus] du büst allehn op düsse Welt dat witte Dohk is allns, watt tellt
