Her şeyimi verdim sana, sen hiç görmedin. Bir adım bile gelmedin, beni hiç sevmedin. Gözlerinde aradım, sıcak bir bakış, Ama anladım ki, bu aşk bana yalanmış. Senden geriye kalan, yalnızca kırık kalbim. Bir daha böyle sevmek, mümkün mü bilmiyorum. Sen değer vermedin, ben kalbimi verdim. Geriye ne kaldı, sadece hüzün ve bir geçmiş. Her gece bekledim, belki dönersin diye. Ama her geçen gün, biraz daha uzaklaştın. Bir dokunuş, bir söz yeterdi bana, Ama sen, hep sessizdin, hiç yanımda olmadın. Şimdi anlıyorum, neydi gerçek olan. Sen hiç sevmemişsin, ben boşuna yaşlanmışım. Kalbim hep seninleydi, ama sen uzağında. Bu aşk bana çok ağır, bu son vedam sana. Senden geriye kalan, yalnızca kırık kalbim. Bir daha böyle sevmek, mümkün mü bilmiyorum. Sen değer vermedin, ben kalbimi verdim. Geriye ne kaldı, sadece hüzün ve bir geçmiş. Ne kaldı geriye, bir kırık kalp, birkaç hüzünlü hatıra. Senin için attı bu yürek, her nefeste seni aradı. Bir gülüş, bir bakış yeterdi bana, Ama sen, her an sessizdin, uzak kaldın aşka. Bütün bu zamanlar, hiç mi anlam ifade etmedi? Her saniye, her an, boşuna mıydı senin için? Yüreğimde derin yaralar açtın, ama bil ki, Artık beklemeyeceğim, bu son gözyaşım senin için. Senden geriye kalan, yalnızca kırık kalbim. Bir daha böyle sevmek, mümkün mü bilmiyorum. Sen değer vermedin, ben kalbimi verdim. Geriye ne kaldı, sadece hüzün ve bir geçmiş.
