✨HOME in MY SKIN ✨ԻՆՁ ՀԵՏ ՀԱՇՏ ✨INDZ HET HASHT by ARMATHORES Copyright © 2026 All Rights Reserved!!! *********************** Well… The world kept turnin’ while I slept. Guess I can take a little credit off myself. That river runs wide. This coffee runs cold. Sun’s on the porch, Turnin’ dust into gold. I made me a list Of who I should be. My dog ate the page— Looked mighty pleased with me. Those bells down the valley Ring clear through the pines. I ain’t got all the answers. I’m takin’ my time. Let the world spin. Let the wind blow. I got a little less need To tell life where to go. Got room for a neighbor, Got time for a grin. Lord, it feels good To be home in my skin. Home in my skin. These old boots ain’t new, But the walk sure feels free. Let the world be the world. Let me be me. Fear came for coffee. I pulled up a chair. He brought up tomorrow. I said, “We ain’t there.” Pride wore his good boots, Tracked mud on my floor. We cleaned it up laughin’. He don’t strut much no more. I can say, “I was wrong.” I can hear out a friend. I can lose a small argument— The world doesn’t end. Let the world spin. Let the wind blow. I got a little less need To tell life where to go. Got room for a neighbor, Got time for a grin. Lord, it feels good To be home in my skin. Home in my skin. These old boots ain’t new, But the walk sure feels free. Let the world be the world. Let me be me. Some nights that old hurt Still pulls up a chair. I turn down the music. I let it sit there. A tear ain’t a failure. A scar ain’t a sin. There’s room at this table. Come on in. Let the world spin. Let the wind blow. I got a little less need To tell life where to go. Got room for a neighbor, Got time for a grin. Lord, it feels good To be home in my skin. Home in my skin. These old boots ain’t new, But the walk sure feels free. Let the world be the world. Let me be me. Let me be me. And you can be you. There’s a chair here for two. Still got a few things to work on. That dog thinks I’m makin’ progress. ******************** ✨HY ԻՆՁ ՀԵՏ ՀԱՇՏ Դե… Աշխարհը պտտվում էր, մինչ ես քնած էի։ Կարծեմ պետք չէ դրա համար ինձ այդքան գովել։ Գետը լայն հունով է հոսում։ Այս սուրճն էլ սառչում է։ Արևն ընկել է տան պատշգամբին՝ Փոշին ոսկի դարձնելով։ Ես մի ցուցակ կազմեցի՝ Թե ինչպիսին պիտի լինեմ։ Շունս կերավ այդ թուղթը՝ Ու ինձնից շատ գոհ թվաց։ Այն զանգերը հովտում Հստակ հնչում են սոճիների միջով։ Ես ամեն հարցի պատասխան չունեմ։ Ու չեմ շտապում։ Թող աշխարհը պտտվի։ Թող քամին փչի։ Արդեն այնքան չեմ ուզում Կյանքին թելադրել՝ ուր գնալ։ Իմ տանը տեղ կա հարևանի համար, Ու ժամանակ՝ ժպտալու։ Տե՛ր, ինչ լավ է Ինքս ինձ հետ հաշտ լինելը։ Ինքս ինձ հետ հաշտ եմ։ Այս հին երկարաճիտ կոշիկները նոր չեն, Բայց քայլելիս ինձ ազատ եմ զգում։ Թող աշխարհը մնա այն, ինչ կա։ Թող ես պարզապես ես լինեմ։ Վախը սուրճ խմելու եկավ։ Ես նրա համար աթոռ քաշեցի։ Նա սկսեց խոսել վաղվա մասին։ Ես ասացի. «Վաղը դեռ չի եկել»։ Գոռոզությունը հագել էր իր լավագույն երկարաճիտ կոշիկները, Ու ցեխոտել էր իմ հատակը։ Միասին մաքրեցինք՝ ծիծաղելով։ Այժմ նա առաջվա պես չի պարծենում։ Կարող եմ ասել. «Ես սխալ էի»։ Կարող եմ մինչև վերջ լսել ընկերոջս։ Կարող եմ պարտվել մի փոքրիկ վեճում՝ Աշխարհը դրանից չի կործանվի։ Թող աշխարհը պտտվի։ Թող քամին փչի։ Արդեն այնքան չեմ ուզում Կյանքին թելադրել՝ ուր գնալ։ Իմ տանը տեղ կա հարևանի համար, Ու ժամանակ՝ ժպտալու։ Տե՛ր, ինչ լավ է Ինքս ինձ հետ հաշտ լինելը։ Ինքս ինձ հետ հաշտ եմ։ Այս հին երկարաճիտ կոշիկները նոր չեն, Բայց քայլելիս ինձ ազատ եմ զգում։ Թող աշխարհը մնա այն, ինչ կա։ Թող ես պարզապես ես լինեմ։ Որոշ գիշերներ հին ցավը Դեռ աթոռ է քաշում ու նստում։ Ես ցածրացնում եմ երաժշտության ձայնը։ Թողնում եմ, որ այնտեղ նստի։ Արցունքը պարտություն չէ։ Սպին մեղք չէ։ Այս սեղանի շուրջ տեղ կա։ Նե՛րս արի։ Թող աշխարհը պտտվի։ Թող քամին փչի։ Արդեն այնքան չեմ ուզում Կյանքին թելադրել՝ ուր գնալ։ Իմ տանը տեղ կա հարևանի համար, Ու ժամանակ՝ ժպտալու։ Տե՛ր, ինչ լավ է Ինքս ինձ հետ հաշտ լինելը։ Ինքս ինձ հետ հաշտ եմ։ Այս հին երկարաճիտ կոշիկները նոր չեն, Բայց քայլելիս ինձ ազատ եմ զգում։ Թող աշխարհը մնա այն, ինչ կա։ Թող ես պարզապես ես լինեմ։ Թող ես պարզապես ես լինեմ։ Դու էլ կարող ես պարզապես դու լինել։ Այստեղ երկուսիս համար էլ աթոռ կա։ Դեռ ինձ վրա աշխատելու բան ունեմ։ Իմ շունը կարծում է՝ առաջ եմ գնում։ ******************** ✨DE MIT MIR SELBST IM REINEN Na ja… Die Welt hat sich weitergedreht, während ich schlief. Vielleicht sollte ich mir dafür weniger auf die Schulter klopfen. Der Fluss ist breit. Dieser Kaffee wird kalt. Sonnenlicht fällt auf die Veranda und macht aus Staub Gold. Ich schrieb mir auf, wer ich sein sollte. Mein Hund fraß das Blatt — und sah mächtig zufrieden mit mir aus. Die Glocken unten im Tal klingen hell durch die Kiefern. Ich habe nicht auf alles eine Antwort. Ich lasse mir Zeit. Lass die Welt sich drehen. Lass den Wind wehen. Ich muss dem Leben nicht mehr so sehr vorschreiben, wohin es gehen soll. Für einen Nachbarn ist Platz, für ein Lächeln bleibt Zeit. Herr, wie gut es tut, mit mir selbst im Reinen zu sein. Mit mir selbst im Reinen. Diese alten Stiefel sind nicht neu, doch beim Gehen fühle ich mich frei. Lass die Welt einfach Welt sein. Lass mich einfach ich selbst sein. Die Angst kam auf einen Kaffee vorbei. Ich rückte ihr einen Stuhl hin. Sie sprach von morgen. Ich sagte: »So weit sind wir noch nicht.« Der Hochmut hatte seine besten Stiefel an und hinterließ Schlammspuren auf meinem Fußboden. Wir wischten die Spuren lachend weg. Seitdem stolziert er nicht mehr so großspurig herum. Ich kann sagen: »Ich lag falsch.« Ich kann einem Freund zuhören. Ich kann einen kleinen Streit verlieren — davon geht die Welt nicht unter. Lass die Welt sich drehen. Lass den Wind wehen. Ich muss dem Leben nicht mehr so sehr vorschreiben, wohin es gehen soll. Für einen Nachbarn ist Platz, für ein Lächeln bleibt Zeit. Herr, wie gut es tut, mit mir selbst im Reinen zu sein. Mit mir selbst im Reinen. Diese alten Stiefel sind nicht neu, doch beim Gehen fühle ich mich frei. Lass die Welt einfach Welt sein. Lass mich einfach ich selbst sein. In manchen Nächten zieht der alte Schmerz noch immer einen Stuhl heran. Ich drehe die Musik leiser. Ich lasse ihn dort sitzen. Eine Träne ist kein Scheitern. Eine Narbe ist keine Sünde. An diesem Tisch ist noch Platz. Komm rein. Lass die Welt sich drehen. Lass den Wind wehen. Ich muss dem Leben nicht mehr so sehr vorschreiben, wohin es gehen soll. Für einen Nachbarn ist Platz, für ein Lächeln bleibt Zeit. Herr, wie gut es tut, mit mir selbst im Reinen zu sein. Mit mir selbst im Reinen. Diese alten Stiefel sind nicht neu, doch beim Gehen fühle ich mich frei. Lass die Welt einfach Welt sein. Lass mich einfach ich selbst sein. Lass mich einfach ich selbst sein. Und du darfst ganz du selbst sein. Hier ist ein Stuhl für uns zwei. An ein paar Dingen muss ich noch arbeiten. Mein Hund meint, ich mache Fortschritte.
