OBUDZIŁEM SIĘ W CUDZYM ŚNIE [Intro — szept / spokojnie] Mówili: obudzisz się, gdy mgła opadnie... Tylko nikt nie powiedział, co będzie, kiedy zobaczysz świat. [Zwrotka 1] Otwieram oczy — noc nadal oddycha, popiół na szybach jak ślad po dawnych snach. Miasto milczy, lecz znam jego ciszę, jakbym już kiedyś tu był... tylko nie wiem, kiedy. Mgła pełznie nisko po ulicach, jakby chciała znowu ukryć przede mną świat. W kieszeni zimny metal przypomina, że coś potrafię czuć, choć nie pamiętam jak. Próbuję pchnąć myśli dalej niż wzrok, lecz każda wraca, jakby znała swój tor. Patrzę na ludzi — patrzą przeze mnie, jakbym był cieniem, który zapomniał, że istnieje. I wtedy słyszę własny głos: „Nie ufaj temu, co widzisz”. Tylko skąd on zna moje imię, skoro ja sam już go nie słyszę? [Refren] Obudziłem się w cudzym śnie, lecz nie wiem, kto śni mnie. Czy to jawa, czy kolejna mgła, czy ktoś właśnie patrzy moimi oczami? Obudziłem się w cudzym śnie, świat wygląda znajomo, lecz nie znam go wcale. Jeśli to sen — dlaczego boli? Jeśli to jawa — czemu nadal widzę mgłę? [Zwrotka 2] Z nieba spada popiół, jak wspomnienia, których nigdy nie przeżyłem, a jednak je znam. Każda ulica prowadzi do miejsca, którego nie powinno być na żadnej mapie. Dotykam ściany — zimna jak prawda, za nią słyszę oddech, choć jestem sam. Może ten świat jest tylko odbiciem, a ja jestem odbiciem kogoś, kto śni ten świat. Wypalam w sobie ostatnią iskrę, metal pod językiem smakuje jak strach. Próbuję odepchnąć to, co przede mną, lecz zamiast odejść — przybliżam się do dna. I nagle mgła rozsuwa się przede mną. Widzę postać stojącą po drugiej stronie. Ma moje oczy. Ma mój głos. Ale patrzy na mnie tak, jakbym to ja był intruzem. [Refren] Obudziłem się w cudzym śnie, lecz nie wiem, kto śni mnie. Czy to jawa, czy kolejna mgła, czy ktoś właśnie patrzy moimi oczami? Obudziłem się w cudzym śnie, świat wygląda znajomo, lecz nie znam go wcale. Jeśli to sen — dlaczego boli? Jeśli to jawa — czemu nadal widzę mgłę? [Bridge — coraz mocniej] Może nie wyszedłem z mgły... Może mgła wyszła ze mną. Może ten świat nie jest miejscem, do którego się obudziłem. Może... to ja jestem snem. [Zwrotka 3 — mocniej / finał] Więc jeśli mnie widzisz — nie pytaj, kim jestem, bo sam od dawna szukam odpowiedzi. Mam w dłoniach ogień, w oczach noc, a pod skórą metal, który pamięta więcej ode mnie. Nie będę wracał tam, skąd przyszedłem, nawet jeśli jawa okaże się kłamstwem. Bo jeśli wszystko jest tylko snem, to pierwszy raz chcę śnić po swojemu. Niech spadnie popiół. Niech zgaśnie światło. Niech mgła zabierze to, czego nie potrafię nazwać. Jeśli mam być cieniem — będę cieniem, który sam wybiera kierunek. A jeśli ktoś naprawdę śni ten świat... to najwyższy czas, żeby się obudził. [Ostatni refren — szeroko, emocjonalnie] Obudziłem się w cudzym śnie, lecz już nie boję się. Nie wiem, czy to jawa, czy mgła, ale pierwszy raz wybieram własny krok. Obudziłem się w cudzym śnie, a może to ktoś obudził się we mnie. Jeśli granica między snem a jawą zniknie — przejdę przez nią bez oglądania się. [Outro — szept] Mówili, że mgła kiedyś opadnie... Nie powiedzieli tylko, że czasem... mgła jest tym, co zostaje po przebudzeniu.
