Ludzka dłoń w ziemi bruzdę rzeźbi, Pot na czole jak deszczu strugi. Każdy krok, każdy oddech w bólu, A ziemia nie pyta, dlaczego służysz. Głosy wojen – echa przeszłości, Rozdarły niebo, spaliły mosty. Bieda śpiewa pieśń bez końca, Czy to sens, czy to nasza męka? Niebo milczy, ziemia krzyczy, Kim jesteśmy w kosmosu dziczy? Czy to kara, czy dar od Boga, Życie ciągnie nas drogą bez końca? Człowiek pyta: "Po co ta męka?" Kiedy w bólu rodzi się pamięć. Stworzeni z prochu, wrócimy w nicość, Czy to wszystko – czy sens ukryty? Praca w rękach, ból w spojrzeniu, Wojna na barkach, bieda w sumieniu. Odpowiedź cicha, jak wiatr na polach, Czy kiedykolwiek znajdziemy spokój? Niebo milczy, ziemia krzyczy, Kim jesteśmy w kosmosu dziczy? Czy to kara, czy dar od Boga, Życie ciągnie nas drogą bez końca? (Bridge) A jeśli nie ma celu, Nie ma sensu w tej gonitwie? Czy w nicości znajdziemy odpoczynek, Czy tylko ciszę, wieczną ciemność? (Outro) Niebyt czeka za drzwiami życia, Pytania w dłoniach, odpowiedzi w ciszy. Droga nasza, choć pełna cierpienia, Może sensem jest samo istnienie.
0/500