[Instrumental] [Verse 1] ฉันไม่อยากไปงานปาร์ตี้ เพราะรู้ว่าคืนนี้คงเหมือนทุกคืน เพื่อนคงคุยเรื่องเดิม ๆ แล้วหัวเราะกับเรื่องที่ไม่สำคัญ ฉันไม่อยากไปนั่งโต๊ะนั้น ไม่อยากฟังใครแข่งกันโม้ ไม่อยากรู้ว่าใครเมาแค่ไหน หรือใครทะเลาะกับใครเมื่อคืน [Pre-Chorus] แต่พอเพื่อนถามว่า “ไปไหม?” ปากฉันดันตอบว่า “ไปสิ” ไม่รู้ทำไม... [Chorus] ฉันไม่อยากไป แต่ปฏิเสธไม่เป็น ไม่อยากเข้าสังคม แต่ก็กลัวเขาจะไม่เห็น เลยยืนอยู่ในงาน ทำหน้าเหมือนสนุกทุกที หัวเราะตอนที่ควรหัวเราะ ทั้งที่ในใจ... อยากกลับบ้านตั้งแต่ห้านาทีแรก [Verse 2] เพื่อนบอกคืนนี้ต้องสุด ฉันถามว่า “สุดเรื่องอะไร?” ไม่มีใครตอบได้สักคน แต่ทุกคนก็พร้อมจะไป พวกเราถ่ายรูปหมู่ เขียนแคปชันว่า “รักกันตลอดไป” พอถึงพรุ่งนี้ก็แยกย้าย แล้วไม่มีใครโทรหาใคร [Bridge] บางทีฉันไม่ได้เกลียดเพื่อน แค่ไม่อยากใช้ชีวิตแบบนั้น แต่คำว่า “ไม่” ของฉัน มันออกเสียงยากกว่าคำว่า “ได้” [Final Chorus] ฉันไม่อยากไป แต่ปฏิเสธไม่เป็น ไม่อยากฝืนตัวเอง แต่ก็กลัวเสียเพื่อน ถ้าวันหนึ่งฉันบอกว่า “คืนนี้ขอไม่ไปนะ” ไม่ได้แปลว่าฉันเกลียดใคร... แค่ครั้งแรกในชีวิต ฉันเลือกกลับบ้าน โดยไม่รู้สึกผิด
