
Když se mi podíváš přímo do duše a neodvrátíš zrak, pochopíš, že nikdy nešlo o slova, ale je to tak Láska jich moc nepotřebuje – dýchá mezi gesty, tichem, pohledem, který zastavuje čas a naše cesty, jdou dál Nehledám ohňostroj. Hledám dech, který se synchronizuje s mým srdcem, srdce, které se třepotá dříve, než to moje může bít a tíše stále zní Někoho, kdo neuteče, když uvidí mé slabosti, ale zůstane, přijme je a pak je bude nosit jako korunu. A já budu v bezpečí s tebou S tebou ticho nebolí. S tebou má každá minuta smysl. S tebou se nemusím předstírat – protože mě vidíš takovou, jaká jsem. A nemyslím si, že jsem kdy byla víc sama sebou, než teď, s tebou. S tebou nechci jen prožívat dny A s tebou chci kráčet, vedle tebe. S tebou si je chci pamatovat. Tak jako kytky a modré. nebe Pamatovat si každý odstín oblohy nad námi, každý nádech, každý smích a každou slzu a každou minutu, před námi Protože s tebou i ticho zní jako hudba. Nehledám velkolepá slova. Hledám teplo, pohled, který říká: „Zůstaň.“ Protože si chci pamatovat, pamatovat si každý den, tak jako světlo , každou chvíli s tebou. Chci žít, jako bych doopravdy dýchal – právě tady a teď. Když se mi podíváš přímo do duše a neodvrátíš zrak, pochopíš, že nikdy nešlo o slova, ale je to tak Láska jich moc nepotřebuje – dýchá mezi gesty, tichem, pohledem, který zastavuje čas a naše cesty, jdou dál Nehledám ohňostroj. Hledám dech, který se synchronizuje s mým srdcem, srdce, které se třepotá dříve, než to moje může bít a tíše stále zní Někoho, kdo neuteče, když uvidí mé slabosti, ale zůstane, přijme je a pak je bude nosit jako korunu. A já budu v bezpečí s tebou S tebou ticho nebolí. S tebou má každá minuta smysl. S tebou se nemusím předstírat – protože mě vidíš takovou, jaká jsem. A nemyslím si, že jsem kdy byla víc sama sebou, než teď, s tebou. S tebou nechci jen prožívat dny A s tebou chci kráčet, vedle tebe. S tebou si je chci pamatovat. Tak jako kytky a modré. nebe Pamatovat si každý odstín oblohy nad námi, každý nádech, každý smích a každou slzu a každou minutu, před námi Protože s tebou i ticho zní jako hudba. Nehledám velkolepá slova. Hledám teplo, pohled, který říká: „Zůstaň.“ Protože si chci pamatovat, pamatovat si každý den, tak jako světlo , každou chvíli s tebou. Chci žít, jako bych doopravdy dýchala – právě tady a teď. Jeśli spojrzysz prosto w moją duszę i nie odwrócisz wzroku, zrozumiesz, że nigdy nie chodziło o słowa, ale o… Miłość nie potrzebuje wielu – oddycha między gestami, ciszą, spojrzeniem, które zatrzymuje czas, a nasze ścieżki trwają. Nie szukam fajerwerków. Szukam oddechu, który synchronizuje się z moim sercem, sercem, które trzepocze, zanim moje zdąży uderzyć, a cisza wciąż brzmi. Kogoś, kto nie ucieknie, gdy zobaczy moje słabości, ale zostanie, zaakceptuje je i będzie nosił jak koronę. I będę bezpieczna z tobą. Z tobą cisza nie boli. Z tobą każda minuta ma sens. Z tobą nie muszę udawać – bo widzisz mnie taką, jaka jestem. I nie sądzę, żebym kiedykolwiek była bardziej sobą niż teraz, z tobą. Nie chcę tylko przeżywać dni z tobą. Chcę iść z tobą, obok ciebie. Z tobą chcę je pamiętać. Jak kwiaty i błękit nieba Aby pamiętać każdy odcień nieba nad nami, każdy oddech, każdy śmiech i każdą łzę, i każdą minutę przed nami Bo z tobą nawet cisza brzmi jak muzyka. Nie szukam wielkich słów. Szukam ciepła, spojrzenia, które mówi: „Zostań”. Bo chcę pamiętać, pamiętać każdy dzień, jak światło, każdą chwilę z tobą. Chcę żyć tak, jakbym naprawdę oddychała – tu i teraz. Jeśli spojrzysz prosto w moją duszę i nie oderwiesz wzroku, zrozumiesz, że nigdy nie chodziło o słowa, ale o to, że Miłość nie potrzebuje ich wielu – oddycha między gestami, ciszą, spojrzeniem, które zatrzymuje czas i nasze ścieżki, idź dalej Nie szukam fajerwerków. Szukam oddechu, który synchronizuje się z moim sercem, sercem, które trzepocze, zanim moje zdąży uderzyć, a cisza wciąż rozbrzmiewa Kogoś, kto nie ucieknie, gdy zobaczy moje słabości, ale zostanie, zaakceptuje je i będzie je nosić jak koronę. I będę bezpieczna z tobą. Z tobą cisza nie boli. Z tobą każda minuta ma znaczenie. Z tobą nie muszę udawać – bo widzisz mnie taką, jaka jestem. I nie sądzę, żebym kiedykolwiek była bardziej sobą niż teraz, z tobą. Z tobą nie chcę tylko przeżywać dni, A z tobą chcę iść, obok ciebie. Z tobą chcę je pamiętać. Jak kwiaty i błękit nieba. Pamiętać każdy odcień nieba nad nami, każdy oddech, każdy śmiech i każdą łzę i każdą minutę przed nami. Bo z tobą nawet cisza brzmi jak muzyka. Nie szukam wielkich słów. Szukam ciepła, spojrzenia, które mówi: „Zostań”. Bo chcę pamiętać, pamiętać każdy dzień, jak światło, każdą chwilę z tobą. Chcę żyć tak, jakbym naprawdę oddychała – tu i teraz.

