
Seksadreiß'g Grad, da Asphalt, er gliat, jetzt was i genau, wos a Spiegl-Ei g'spiert. Huck in da finstan Wohnung, de Klima auf voigas, ria Kahn anzig'n Finga, und mir is trotzdem Haas! I bin ka Palmen Typ, i brauch kahn Straund, liaba g'frurane Stroßn, mit Schodda und Saund. De Sunn brennt im Gnack, de göhbe Gefohr, i hed gern nur Winta, und zwor s'gaunze Johr! Wann’s draußen g’frieat, tau i erst auf. Des setzt dem Johr, de Kirsch'n drauf. Waun'd Eisbluman aum Fensta blian, -bei Minuszehn-, geh i spaziarn. Jo, Minuszehn... So hob is gern. Wauns friad kennt i, vor f'reid glott rean! Daunn kummt da Herbst, kriagt es Wien-toi zu foss'n. Und Noß-Koida Reg'n, woscht die Hitz aus de Goss'n. Böhiga Wind, jog'd durch'd Stodt. Kreitz und Quer. De Park's und de Ins'l, fost Mensch'n-leer. Novemmba in Wean, waun die Nebe-Supp’n hängt, do brauch I kahn Summa, ned amoi g'schenkt! Hoi mein woamen Jankker, aus’n Kleider-Schraunk, und sog fia des Wedda, „Tausend moi Daunk“. Wann’s draußen g’frieat, tau i erst auf. Des setzt dem Johr, de Kirsch'n drauf. Waun'd Eisbluman aum Fensta blian, -bei Minuszehn-, geh i spaziarn. Jo, Minuszehn... So hob is gern. Do kennt i glott, zum Eisbär'n wean! Waun ois Grau is, und Klamm, daun bin i ohm auf, dafür nihm i a Schne-reg'n, und Glodt-Eis in Kauf. Ka schwitz'n weu i bei offnem Fensta schloff, Nur frische Luft, ka Lärm aus'n Innenhof. Des is mei Nirvana, -Frost- -Schnee- und Eis. Nur vuarm next'n Summa, da strah i Reis... Wann’s draußen g’frieat, tau i erst auf. Des setzt dem Johr, de Kirsch'n drauf. Waun'd Eisbluman aum Fensta blian, -bei Minuszehn-, geh i spaziarn. Jo, Minuszehn... So hob is gern. So kauns ruhig bleim, ded mi ned Stean! Herrschofft, is des Scheen... Des soi nie vagehn...

