Song Cover Image

رمز و راز ( Мистерия )

در میان دود آتش کمپ، زیر آسمان پر ستاره، من یک تشریفات را انجام میدهم. دایره من از خاکستر است، از ذغال، و از آسمان، جاییکه هر صدا مانند یک اتاق تاج و تخت طنین انداز میشود. در یک زمزمه، من در شعله ها میبافم نام های که از صخره ها قدیمی تر اند. آنها اینجا نیستند، مگر بین ما دروغ است دنیای غیبی که من آفریده ام. من به آتش انداختم—نه یک قربانی، اما کلید دروازه سکوت. و دود، چون دعای تابناک، من به آسمان ها، به ارتفاعات بالا بالا میبرم. سه بار دایره، سه بار نام، سه بار صدای زاده سکوت. و آنجا، در میان دود، الهه ایستاده است، چشمان او خیلی لطیف است. آنها هیچ کلمه نمیگویند، مگر آنها میدرخشند در من مانند ذغال—آن چشم ها. من فرزند شانم، من باد شانم، من یگانه داستانی هستم که آنها میگویند. آنها به من قدرت میدهند—در ریشه ها که زمین را زیر پاهای من نگه میدارد. یک پوشش بافته شده از ابیات شبانه نادیده، ترسیم کردن مسیر من در هر ساعت. من اراده آنها را چون از جام می نوشم جایی که دود شراب و خاکستر عسل است. و حالا من اصلاً نمیترسم روزی که در گذشته محو می شود. راه من نماز و شبنم صبح است. هیچ معبد نیاز نیست—من از شاخه ها ساخته شده است؛ هیچ کشیش نیاز نیست—من خودم هستم. من زنگ، وزوز، نور از حجرات هستم؛ دود آتش کمپ—تخت باستانی من، یک اتحاد با عمق نادیده. من آغاز شده ام، نه یک حادثه تصادفی؛ من اراده هستم که به دیوار تبدیل شد. و باید شب از من بخواهد که بچرخم به سوی یک قلمرو وحشی و بی مسیر، من با آنها میروم. بگذار که آن دود مرا تحمل کند به یک بهشت ​​بهشتی و پرستاره.