[Zwrotka 1] Minęło kilka zim i kilka pustych dni, Już nie liczę, ile razy wracał tamten film. Twoje „chcę na zawsze” brzmi dziś jak daleki głos, Jak echo, które gubi się, gdy zmienia się nasz los. Ja uczę się od nowa, jak się milczy w tłumie, Jak nie szukać Cię w mijanych twarzach. Nie ma już planów, nie ma „my” w kalendarzu, Zostały tylko zdania, których nikt już nie powtarza. [Refren] I już nie boli tak jak kiedyś, Choć czasem wraca Twój śmiech. Nie jesteśmy już „na zawsze”, Tylko historią bez dróg i miejsc. I już nie boli tak jak kiedyś, Bo nauczył mnie ten czas, Że nie każda wielka miłość Umie przeżyć w nas. [Zwrotka 2] Słyszałem, że u Ciebie wszystko „tak jak miało być”, Biały obraz, który chciałaś, w końcu zaczął żyć. Nie wiem, czy to szczęście, czy tylko dobrze brzmi, Ale nie wchodzę już w drzwi, które zamknęły się mi. Ja nie mam żalu — serio, każdy idzie sam, Tylko czasem się zastanawiam, gdzie się zgubił plan. Czy to ja zwolniłem, czy Ty pobiegłaś za daleko, Czy po prostu mieliśmy inny rytm pod powieką. [Refren] I już nie boli tak jak kiedyś, Choć czasem wraca Twój śmiech. Nie jesteśmy już „na zawsze”, Tylko historią bez dróg i miejsc. I już nie boli tak jak kiedyś, Bo nauczył mnie ten czas, Że nie każda wielka miłość Umie przeżyć w nas. [Zwrotka 3] Dziś potrafię już patrzeć bez tego ciężaru w klatce, na to, co było nami, jak na coś, co już nie żyje. Nie wracam tam, gdzie „mogło być”, gdzie „może jeszcze”, bo życie nie czeka, aż serce wreszcie odżyje. Jeśli kiedyś się spotkamy gdzieś przypadkiem na ulicy, nie będzie już tej burzy, tylko spokój między nami. Może uśmiech, może cisza, może krótkie „cześć”, i tyle z tej historii, która miała trwać wiecznie. [Bridge] Może to tak miało być — nie „razem”, tylko „obok”, Dwie linie, które przez chwilę udawały jedną drogę. Nie każda historia kończy się źle albo dobrze, niektóre po prostu gasną, zanim nauczą się „być na zawsze”. [Outro] I już nie boli tak jak kiedyś… Bo już wiem, że niektóre „my” to tylko „byliśmy kiedyś”.
