Los me szczęście zburzył…! Pięknie jest wiosną na całym świecie – ona nam tyle energii i radości niesie… Gdzie nie spojrzysz, świeżą zielenią zachwycają drzewa – a ukryty w gałęziach, wdzięcznie ptaszek śpiewa… Podmuchy wiatru unoszą wiosenne zapachy, w słońcu mienią się kolorami domostw dachy. Wiosną wszystko do życia się budzi – w komnacie wierzbowego cienia człowiek się nie nudzi. Mija czas, czy coś wiosna w nas zmieni…? Może me serce, znów w nadziei ożyje i dusza się zazieleni? Proszę Cię, jeszcze raz przytul mnie – bo los me szczęście zburzył, a mój smutek płacze w samotności. Mam nadzieję, że pokój do mnie wróci i doświadczę Twej miłości… Zapraszam Cię – Ukochany – na wiosenny spacer do krainy barw i cieni… Spójrz – cała przyroda o tej porze skąpana jest w morzu zieleni… Chciałabym, by ból tęsknoty, odszedł w cień zapomnienia. Czy wiesz, że gdy Ty jesteś ze mną, cały świat się zmienia…? Więc nadziei nie tracę, że wiosna wszystko odmieni swym czarem – wleje otuchę w me serce i obdarzy miłości darem. A teraz biegnę przed siebie, radość ogarnia mą duszę, gdy uchwycę się Twej ręki na nowo się wzruszę…
