Gdy Avalon wynurzył się z mgieł By ją wysłać na areny igrzysk Przyjaciółki powiedziały jej Że zwycięstwo trzeba sobie wygryźć Ostrozębny, dziki śmiech jej brzmiał Kiedy oświadczyła wrogim mediom Że wystąpi w męskiej grupie walk Bo ma od każdego samca większą Niebinarna córka Avalonu Dumna i silna kobieta-hiena Stoi na najwyższym stopniu podium Milczenie tłumów wstrząśniętych zbiera Walk bez reguł pierwsza runda już Naprzeciwko pewny siebie byczek Połamała obie ręce mu Pozwalając mu bezsilnie ryczeć W drugiej rundzie jeszcze większy gość Wrzeszczał, bluzgał, głośno się przechwalał Prosto w głowę szybki nogą cios Czaszka pękła, szybko do szpitala Niebinarna córka Avalonu Dumna i silna kobieta-hiena Stoi na najwyższym stopniu podium Milczenie tłumów wstrząśniętych zbiera W ćwierćfinale cwany czekał lis Zwód i unik, nagłe uderzenie Lecz za gardło błyskawiczny chwyt Spowodował, że już nie wstał z ziemi Kolejnego zawodnika los Był już z góry przypieczętowany Gdy ścisnęła bezlitośnie go Dusząc swymi strasznymi udami Niebinarna córka Avalonu Dumna i silna kobieta-hiena Stoi na najwyższym stopniu podium Milczenie tłumów wstrząśniętych zbiera W końcu finał. Ten gladiator miał Ostry topór i kolczastą zbroję Bój się toczył aż do końca dnia Wiele ran sobie zadali oboje Wreszcie w pierś mu wbiła silną dłoń Pazurami wyszarpała serce Cezar westchnął, gdy podeszła doń Pokazując zakrwawione ręce Niebinarna córka Avalonu Dumna i silna kobieta-hiena Stoi na najwyższym stopniu podium Milczenie tłumów wstrząśniętych zbiera Niebinarna córka Avalonu Nie dba o wrogość ludzkiego stada I patrzy hardo, gdy Cezar Donald Medal zwycięzcy na nią zakłada
