Aşikâr olur sır, bu derin yolculukta, Bir el uzandığında, ışık parlar boşlukta. Başkasının yarasını her üflediğin an, Kendi ruhunun çatlağıdır aslında onarılan. Derman oldukça derman bulur yorgun ruhun, Eksik parçan tamamlanır, budur asıl kanunun. Ayağa kaldırdıkça birini, yükün hafifler birden, Her dokunuşta özün, biraz daha kendinleşir. Bu bir görev değil, kalbin en saf hali, Varlığın tek yolu bu, iyiliğin en berrak hali. Tamamlanışın anahtarı, o şefkatli ellerde, Kendi ışığını bulursun, derman olduğun yerde. Dünya yeniden doğacak, bu özü bilenlerle, Onarmayı yol sayıp, sessizce gelenlerle. Omuzlarında taşınacak güzellik, adım adım; İyileştirdikçe iyileşen, o güzel yüreklerle.
0/500