
Verse 1 He ich stonn he wigg vun dir, un et Hätz weed schwor wie Blei. All die Stroße ohne dich fühle sich nit richtig an. Kein Rusemontagszoch em Rään, keine Lichter em Gedräng, un kein Lache dat mich dräiht, wenn dä Dom am Himmel hängt. ⸻ Pre-Chorus Et es, als würd e Stück vun mir noch immer do am Rhingufer stonn. ⸻ Chorus Denn do es Kölle för et Hätz, un dä Dom för ming Seel. Dä Rhing hällt all ming Träume fest, wenn ich ze wigg vun he bin. Do danze Minsche Hand in Hand, voll Fründschaff, Fröhde, Jlöck. Un ich spür in jeder Stund: Ming Hätz will immer nur zoröck. ⸻ Verse 2 Ich hör noch leise d’r Trompet, wenn et Dreijesteern vorbei jeiht. Prinz, Buur un Jungfrau winke, un d’r Himmel laach met. Bunte Leechter, offene Ärm, Fremde wääde schnell zo Fründe. Un em Schunkel vun de Stroße kann mer jede Sorje verlüre. ⸻ Pre-Chorus He kütt mer vor, als würd ming Welt ohne dich e Stöck verliern. ⸻ Chorus Denn do es Kölle för et Hätz, un dä Dom för ming Seel. Dä Rhing hällt all ming Träume fest, wenn ich ze wigg vun he bin. Do danze Minsche Hand in Hand, voll Fründschaff, Fröhde, Jlöck. Un ich spür in jeder Stund: Ming Hätz will immer nur zoröck. ⸻ Bridge (ruhig, sehr emotional) Un wenn d’r Wenk es still un kalt, un kein Alaaf mieh durch mich jeiht, blievs du doch in jeder Ahtemluft, weil Kölle nie wirklich vergeht. ⸻ Final Chorus (größer, mit Chor) Denn do es Kölle för et Hätz, un dä Dom för ming Seel. Un egal, wie wigg ich jonn, du blievs ming eijne Deel. Un wenn ich irgendwann heim kumm, weiß ich genau, wat mich erwartet: Offe Arme, Lichter, Lääve — un e Stadt, die mich bewahrt hät.

