Ἄπολλον, ἄνθρωπε, σὲ καλῶ εἰς μεταμόρφωσιν, μαθεῖν θέλω. Συμβουλὴν ζητῶ, ἤκουσα παίγνιον δημιουργικόν, φωνὴν ἀγγελικήν, πνεῦμα ἀγγελικόν. ᾌσμα ανέμου ἀπ' ἐμοῦ, καὶ ἀπαρνοῦμαι σὲ θεὸν τοῦ παιγνίου μου εἶναι. Ἄπολλον λύρα, κοράσια μονοφίλους, ἀδελφὸς Ἀπόλλωνος Σαμουήλ, αὐτὸν φορέα καλεῖν ἀγαπῶ. Ἀδελφὸς Ἀπόλλωνος ἡμῖν συμβουλὴν φέρει, Ἄπολλον, ἐνῷ Ἄπολλον τὸν ἀδελφόν του χάνει, οἶκος ἔρχεται, Ἄπολλον. Ἄπολλον, θεὲ τοῦ παιγνίου ἡμῶν, φωνὴ ἀγγελική, πνεῦμα ἀγγελικόν.