Keuzestress in mijn hoofd, ik kan niet kiezen vandaag. De wereld draait snel en de opties zijn vaag. Linksaf of rechtsaf? Ik weet het niet meer. Ik sta hier op de kruising. Mijn hoofd doet zo zeer. Verloren in gedachten, de tijd tikt voorbij. Elke optie die ik neem, het voelt toch niet vrij. Keuzestress in kleuren, rood blauw en groen. Ik wil nu niet kiezen en rustig aan doen. Elk besluit dat ik moet maken, voelt als een strijd. In mijn hoofd is geen ruimte, in mijn hoofd is geen tijd. Telkens weer concludeer ik, ik heb dezelfde klacht. Keuzestress is er steeds en houdt mij in haar macht. Keuzestress, keuzestress, je laat me niet gaan. In de wirwar van de opties blijf ik maar staan. Geen sprake van kalmte in de chaos van mijn hoofd. Keuzestress, je hebt me van mijn verstand beroofd! De klok tikt verder en ik blijf maar staan. Wie heeft het antwoord, kan mijn twijfels verslaan? Keuzestress in het donker, verblindt mijn zicht. Ik zoek naar helderheid, ik zoek naar het licht. Dromen van eenvoud, van een pad zonder spijt. Keuzestress slaat toe, ik ben de weg dan weer kwijt. Stap voor stap naar voren, houd ik moed in de nacht. Ik vind mijn weg terug, mijn hart geeft mij kracht. Alles lijkt zo adembenemend dicht. Ik kan nog niet kiezen wat mijn hart verlicht. Mijn ogen gesloten, ik adem diep in. Kunnen mijn dromen zorgen, dat ik dit gevoel overwin? Keuzestress, keuzestress, je laat me niet gaan. In de wirwar van de opties blijf ik maar staan. Geen sprake van kalmte in de chaos van mijn hoofd. Keuzestress, je hebt me van mijn verstand beroofd! In de stilte hoor ik de fluistering van een keus. Keuzestress vervaagt als ik naar mijzelf luister, ja heus! Problemen groot gemaakt, worden dan klein. De weg die ik ga, zal eindelijk de mijne zijn! © Artanne -2025