[Verse 1] เช้านี้ก็ยิ้มเหมือนทุกวัน ทั้งที่ใจยังไม่ตื่นเลย คำว่า "ไม่เป็นไร" พูดจนชิน ทั้งที่ข้างในไม่ไหวมานาน เปลี่ยนตัวเองทีละนิด ให้พอดีกับสายตาใคร เก็บคำที่อยากพูดเอาไว้ แล้วหัวเราะแทนทุกครั้ง [Pre-Chorus] โอ้... ถ้าทุกคนยิ้มได้เพราะฉัน ทำไมฉันถึงร้องไห้คนเดียว [Hook] ฉันไม่อยากให้คนเกลียด เลยยอมทุกอย่างจนลืมหัวใจ เย้... ยิ้มไป ยอมไป จนไม่รู้ว่าใครคือฉัน ฉันแค่อยากอยู่ในสังคมนี้ แต่เหมือนต้องใส่หน้ากากทุกวัน โอ้... ถ้าการเป็นตัวของตัวเอง ทำให้ใครบางคนไม่ชอบ...แล้วไง? [Verse 2] มีที่นั่งอยู่ท่ามกลางผู้คน แต่กลับรู้สึกไกลเหลือเกิน เสียงหัวเราะดังเต็มห้อง แต่ไม่มีเสียงของฉันอยู่ในนั้น วันนี้ฉันจะลองหายใจ โดยไม่ต้องถามใครก่อน ถ้ามีคนรับฉันได้ทั้งอย่างนี้ นั่นคงเป็นความสัมพันธ์ที่จริงพอ [Bridge] บางที...คนที่ควรเลิกเกลียดฉันก่อน อาจเป็นตัวฉันเอง [Final Hook] ฉันไม่อยากให้คนเกลียด แต่ก็ไม่อยากเกลียดตัวเองอีกแล้ว เย้... ยิ้มได้ เพราะเต็มใจ ไม่ใช่เพราะต้องฝืนเอาไว้ ถ้าวันหนึ่งเหลือคนเข้าใจแค่ไม่กี่คน ฉันก็จะรักษาพวกเขาไว้ เพราะการเป็นตัวเองสักครั้ง อาจคุ้มกว่าการแกล้งเป็นใคร...ไปตลอดชีวิต
