"|🌧️|"

[Intro] (Beat starts soft; rain fades in, synths swell gently) (Flow: Whispery, slow, light echo) Umuulan na naman… Ang lamig ay tumatagos hanggang buto… Walang kasama — tanging gabi at ulan lang… [Verse 1] Nakatitig sa bintana, tanaw ang madilim na langit Tumatak ang ulan sa bubong, tila himig ng tahimik na sakit Ang hangin ay malamig, yumayakap sa pader ng kwarto Parang hinahaplos ang pusong matagal nang mag-isa at walang kasalo Walang liwanag sa kalsada, tanging ilaw ng poste ang mahina Ang bawat patak ng tubig ay parang luha na walang makakita Iniisip ang mga araw na tila lumipas na parang hangin Ngayon ay naiwan dito, sa dilim na walang paparating [Pre-Chorus] Sa bawat patak, tila may kwentong ibinubulong Na ang pag-iisa ay kasama ko na sa bawat paglubog ng araw Ang lamig ng gabi ay hindi lang sa panlabas na anyo Kundi sa pusong naghihintay, ngunit walang dumarating na tao [Chorus] Gabing madilim, ulan ang kasama Lamig ang bumabalot, damdamin ay mag-isa Walang ingay, walang kibo, tanging tunog ng kalikasan Ang lungkot ay dahan-dahang bumabalot sa buong katawan Sa ilalim ng ulan, walang makakakilala Ang kwento ng pag-iisa, dala ng mahabang gabi at panahon [Verse 2] Got used to the silence, nothing feels out of place Just the rain tapping down, covering every trace Of the voices I used to hear, now fading away Only shadows around me, watching the night turn gray The cold seeps right through, settles deep in my bones Like the empty space inside that nobody owns No footsteps outside, no one knocking on the door Just me and this quiet, a little more alone than before Looking through the glass, everything looks blurred and far Time moves so slowly when you’re staring at the dark No need for words, no need to explain This loneliness feels like it’s part of the rain [Verse 3] もうどれくらいこの夜が続くのだろう この冷たさが体に染みるように 雨は止まらない、終わることもなく 孤独の気持ちも広がっていくだけ 叫ぶこともなく、ただ静かに想う 風にささやくだけ、誰も聞いていない 一つ雨の雫が胸の鼓動と重なる この寂しさもいつか安らぎに変わるのだろう [Bridge] Lamig… gabi… ulan… Ang tanging saksi ng damdamin Walang ibang kasama Kundi ang dilim at ang panahon Unti-unting tinatanggap Na ito ang sandaling akin lang [Chorus] Gabing madilim, ulan ang kasama Lamig ang bumabalot, damdamin ay mag-isa Walang ingay, walang kibo, tanging tunog ng kalikasan Ang lungkot ay dahan-dahang bumabalot sa buong katawan Sa ilalim ng ulan, walang makakakilala Ang kwento ng pag-iisa, dala ng mahabang gabi at panahon... (Fades Slowly)