„Vabank Życia” [Intro] Gram vabank… Na swoim rewirze, pośród cieni i ulic, gdzie każdy dzień uczy jak przetrwać i nie zgubić siebie. [Zwrotka 1] Gram na stówę, nie dla sławy ani złota, na podwórkach gdzie noc niesie chłód i samotność. Widzę ludzi zagubionych w swoich sprawach, jedni chcą pokoju, drudzy ciągle szukają starcia. Patrzą wilkiem, złość maluje twarze szare, a ja chciałbym tylko przeżyć zwyczajny ranek. Za dużo krzyku, za mało rozmowy, za dużo gniewu w sercach gotowych do wojny. [Refren] Vabank gram w życiu, lecz nie tracę duszy, choć świat czasem krzyczy, człowiek musi ruszyć. Przez ciemne ulice, przez ból i zwątpienie, szukam światła, które daje ocalenie. [Zwrotka 2] Mówią: „walcz”, lecz ja wolę budować niż niszczyć, bo łatwo jest spalić, trudniej coś oczyścić. W ciężkich czasach przyszło nam dorastać, gdzie marzenia gasną szybciej niż miasta. A jednak wierzę — jeszcze będzie lepiej, dom z ogrodem, spokój, dziecięcy śmiech gdzieś w oddali. Jedna kobieta, jedna prawdziwa miłość, dla takich chwil warto zachować godność. [Bridge] Muzyka to blizny i spełnione marzenia, dwadzieścia dwa lata emocji bez wytchnienia. Trochę żalu, trochę światła pośród mroku, idę powoli, ale ciągle do przodu. [Refren] Vabank gram w życiu, lecz nie tracę duszy, choć świat czasem krzyczy, człowiek musi ruszyć. Przez ciemne ulice, przez ból i zwątpienie, szukam światła, które daje ocalenie. [Outro] I choć nad miastem czasem czarna chmura, wierzę, że nadejdzie spokojniejsza jutra pora. Bo nawet kiedy życie stawia wszystko vabank — człowiek wygrywa, jeśli nie zdradzi własnych prawd.
