
[Intro: Cinematic Silence, dark piano motif, distant shimmering guitar, low organ drone] [Verse 1: Intimate, fully sung, restrained groove] Pod ciemnym stropem, gdzie dym się kłębi, barman pchnął butelkę po blacie. Piję powoli – ból siedzi głębiej, w trującym, sennym aromacie. Lustro naprzeciw nagle mi pękło. Czy to ja patrzę, czy trup ten płacze? Dwie twarze krzywe, spowite męką – patrzę na siebie, lecz już inaczej. [Pre-Chorus: tension rising, bass pulse grows, guitar swells] A za plecami cień mi gęstnieje, bestia z ciemności pazur wysuwa. Wbija nóż w plecy, zabija nadzieję, nałóg nad moim upadkiem czuwa. [Chorus: soaring melodic lift] Słyszę: „Pij za moje i swoje zdrowie! Słodycz i dno! Utop lęki, co wyją!” Sam wlewam w siebie to płynne ostrze, co w głąb istoty jak trucizna spływa. [Verse 2: darker, intimate, stripped] Chcę uciec, choć mrok mnie w kleszczach zamyka, nie będę wolny, póki sam siebie niszczę. Ten kieliszek to wyrok, który nie znika, w oparach wódki – wyjścia nie widzę. [Pre-Chorus 2: wider atmosphere, emotional tension] Cień coraz bliżej, a noc coraz głębsza, we własnym cieniu tonę coraz ciszej. Serce pamięta, lecz dusza już pęka, gdy własną ręką własny ogień gaszę. [Chorus 2: strongest melodic push] Słyszę: „Pij za moje i swoje zdrowie! Słodycz i dno! Utop lęki, co wyją!” Sam wlewam w siebie to płynne ostrze, co w głąb istoty jak trucizna spływa. [Melodic Interlude / Bridge: haunting guitar lead, organ drone, distant bell accents, cosmic echo] [Final Chorus: wide, emotional, powerful but sung] Słyszę: „Pij za moje i swoje zdrowie! Słodycz i dno! Utop lęki, co wyją!” Sam wlewam w siebie to płynne ostrze, co w głąb istoty jak trucizna spływa. [Refrain: Broken Voice, memorable closing line] Nie będę wolny... póki sam siebie niszczę... [Fade to End: distant guitar echo, organ drone, low piano fading into darkness]

