Syng

[VERSE 1] Før den første dag vart skapt, låg stilla i Ginnungagap Der frosten møtte eld og glød, der verd vart fødd og mørker brann Eg vandrar langs den gamle stig, der røter av Yggdrasil ligg Der Nornor kviskrar runesvar, om alt som var og alt som kjem [REFRENG] Syng, lat songen bere gjennom natt og dag Syng, lat minna leve i kvar pust du har Frå det djupaste mørker stig ljoset fram Frå den eldgamle stilla vert livet til [VERSE 2] Eg ser på Bifrǫst himmelbru, eit bånd av eld og regnbogeglod Der Asar ferdast fram og att, der draumar blandar jord og blod Frå Nivlheim stig ein tåkegraut, frå Muspell brenn det raude [REFRENG] Syng, lat songen bere gjennom natt og dag Syng, lat minna leve i kvar pust du har Frå det djupaste mørker stig ljoset fram Frå den eldgamle stilla vert livet til [VERSE 3] Eg høyrer sus frå urdarbrunn, der vassdrop fell som tidleg klokk Der runer flyt i stille djup, der visdom veks av skjulte ord Og under grein av verda sitt tre, høyrer eg fuglen synge fri Han syng om lagnad, syng om tru, eit håp som aldri døyr [REFRENG – UTVIDET] Syng, lat songen bere frå æva til no Syng, lat krafta leve, la henne få gro Frå det djupaste mørker stig ljoset fram Frå den eldgamle stilla vert livet til Syng, lat røysta dine møte vinden mild Syng, lat krafta flyte, og verda bli til [OUTRO] Når den siste natt har gått, og himmel skin i morgonljos Står Yggdrasil med røter djup, og songen ber oss vidare